Advice to Jahāngīr 244

244

و چون طبیعت عالم صفت مکافات را متضمن است و ممکن نیست ک اگر کسی از ساغر ستمکاری جرعه نوشد ، بخمار بلا مبتلا تگردد - و یا در چمن اعهل نهال بیدادی نشاند ، ثمرهآ عقوبت و عذاب بر ندارد - تا می توانند بناحق گرد آزار هیچکس نگردیده ، هر چه خود را و فرزندان و متعلقان خود را نپسندند در بارهآ a7 16 .451] دیگران روا تدارند تا فواخ امور وخواتیم مهمات ایشان بنام نیکو و ذکر جمیل متحلی7 باشد و یقین دانند که برگز8 نیکو کاری ضایع نمیشود و جزای بدکرداران در توقف نمی ماند و هر9 کرداریرا جزایی مقرر است و اگر تاخیر درمیان آفتد مغرور نباید شد که دو سه روزه مهلت مجال محو نماید و از حلم و1 بردباری بهره نداشته باشد ، بیک جفا سرچشهآ سخاء را تیره سازد و بیک عربده بزار دشمن جانی پرانگیزد - و اگر از گلشن سخاوت و شجاعت بیچ کدام بوییی بمشام او2 نرسیده باشد ، بر فق و دلجویی وخوشخویی رعیت و لشکری را راضی وشاکر تواند ساخت [f51. 140] وعالمیاترا در سلسلهٔ‌ اطاعت و هواداری تواند در آورد3 -