Advice to Jahāngīr 247

247

اما بباید دانست که حکماء سخاوت و شجاعت وحلم را5 محتاج الیه یکدیگر گرفته اند و اکثری ازیشان حلم را که با ثبات و وقار آمیخته باشد بر سخاوت و شجاعت بر دوه ترجیح داده گفته اند که شجاعت همیشه بکار نیاید و در عمر با روزی بدان احتیاج اقتد و سخاوت و حلم که7 همیشه باین بر دو احتیاج می افتده - باز فواید سخاوت مخصوص طایفه باشد و گروهی [o1. 14a]] خاص از موابب انعام بهره مند توانند شد - و لیکن خرد و بزرگ و وضیع وشریف را بحلم حاجتست و منافع خوشخویی خواص و عوام و سپاهی و رعیت را شامل و9 چون احکام ایشان بر خون و مال وملک و ناموس جهانیان نانذ است ، و اوامر و نوابی ایشان بر اسافل واعالی و اصاغر واکابر جاری ، اگر حلم و بردباری را پیرایهآ روزگار و سرمایهآ کار خود نساخته اخلاق خود را10 بحلم و ملایمت آراسته تدارند11، یمکن که بیک درشتخویی اهل اقلیمی را آزرده و رنجور گردانند و بسی مالها و جانها در معرض تلف آفتد - و اگر چنانچه پادشاهی در سخاوت و شجاعت نام حاتم واسقند یار را12 از صفحمآ روزگار