The History of Shāh Shujāʿ 2.10

2.10

خراسان و برگشتن سلطان مراد بخش از آنجا بدون اجازه پدر آنچه از دفاتر تحصیل این ممالک به تحقیق پیوسته من جمیع الوجوه یک کرور و بیست لکهه خانی رایج آن ملک است که سی لکهه روپیه هندوستان و کسری میشود. از آن جمله هفتاد لکهه خانی و کسری، پیرایهآ تعظیم امام قلی خان و پنجاه لکهه خانی وکسری، سرمایهآ استظهار و اعتبار ندر محمد خان. لله الحمد که یادشاهان تیموری چغتای که مالک رقاب سواد اعظم هندوستاناند اکثر نوئینان و امرای عالیشأن که نوکر ایشانند حاصل جاگیر آنها بیست لکهه و سی لکهه و چهل لکهه روییه است. از آن جمله اعتضادالممالک العظمی یمین الدوله آصف خان هر سال پنجاه لکهه روپیه حاصل جاگیر دارد. بالجمله چون امام قلی خان قریب سی سال در فرمانروایی گذرانیده و سلطنت توران زمین نمود، سپاه شیخوخت بر ملک بدنش مستولی گشت و کبرسن قوای جسمی را مایل بهناتوانی ساخت و ضریرشدن نیز علاوهآ آن گردیده، لاجرم قرار به آن داد که در این هنگام خود را بهزیارت حج اسلام و طواف مرقد حضرت خیرالانام صلی الله علیه وسلم الی یوم القیام مشرف سازد و ملک و دولت به کهین برادر حواله نماید، بناء علی هذا این مرکوز خاطر را به برادر اعلام نمود و استدعای قدوم برادر از بلخ به بخارا نمود. ندر محمد خان ظهور این حالات را از امارات اقبال خود تصور نموده به گام استعجال از بلخ بهصوب بخارا در حرکت آمد. چون بهمقصد رسید برادر بزرگ بهوعده وفا نموده وسادهآ گذاردن حج که سلطنت معنوی عبارت از آن است به تقدیم رساند. ندر محمد خان از کمال بی آزرمی می خواست که در ساعت، برادر روانه این سفر برکت اثر گردد، امام قلی خان هرچند الحاح و زاری نمود که روزی چند بجهة سرانجام توقف نماید برادر بی توفیق مطلقا گوش بهاین سخنان نینداخته به بیازرمی تمام برادر بزرگ را که ولی نعمت و به جای پدر بود از بخارا برآورده به جانب خراسان و عراق که بر سر راه مکهآ مکرمه است گسیل نمود. امام قلی خان با دلی وحشتخیز و دیده اشکریز از بی آزرمی برادر از دار الملک خود برآمده راه حجاز پیش گرفت.