The History of Shāh Shujāʿ 2.4.5
Tārīkh-i Shāh Shujāʿī 2.4.5
- Language
- Persian
2.4.5
و این شاهزادههای رضاجوی ستوده خوی، پیوسته در مراسم رضاطلبی و انقیادپذیری در جمیع امور بطون و ظهور بهاقصی الغایت و اقطع النهایت می کوشیدند و هرگاه حکم طلب میرسید مراعاة لآطاعة الامر به تعجیل تمام متوجه دارالخلافه می گشتند و به موجب حکم در ضبط ممالک و قمع و قلع اعادی، کارهای نمایان و عزیمتهای ملک ستان، همیشه از این شاهزادگان والاشآن بهظهور میرسید و همواره مورد عنایات پدر عالی گهر و مهبط انوار عاطفت آن آفتاب ملک پرور به خوبترین رویی و نیکوترین وجهی میبودند تا آنکه در تاریخ (1037 هجری)، گرفتارشدن ندر محمد خان اوزبک والی بلخ به قید استیلای پسر و استدعای استمداد و کومک از پادشاه جهان و توجه نمودن سلطان سلاطین اورنگزیب بهادر و سلطان محمد مراد بخش بهصوب بلخ، به فضای ظهور خرامید و مواد کدورت، میانهٔ سلطان عالی مکان سلطان محمد داراشکوه و سلطان السلاطین اورنگزیب بهادر آماده گشت و ابواب کلفت و وحشت گشاده گردید.