Akhbar al-akhyar 168

168

از مشاهیر بزرگان است، در زمان سلطان شمسالدین، معاصر خواجه قطب الدین - قدس سره- بود. شیخ نظامالدین اولیا نیز او را دیده است. میرحسن در فواید الفواد مینویسد که بنده عرضه داشت کرد شما در تذکیر او وقتی بودید؟ فرمود که آری ولی در آن ایام کودک بودم، درک معانی چندان به مراد نبوده است. روزی در تذکیر او درآمدم. او را دیدم بر در مسجد نعلین درپای داشت، آن را از پای بکشید و بدست گرفت و در مسجد درآمد و دوگانه بگزارد. من هیچ کس را در نماز بر هیئت او ندیدهام. دو گانه با راحت بگزارد و بالای منبر رفت. مقریی بود که او را قاسم مقری گفتندی، خوش خوان، او آیتی بخواند. بعد از آن شیخ نظامالدین ابوالمؤید -رحمة الله علیه - آغاز کرد که به خط بابای خود نوشته دیدهام، هنوز سخن دیگر نگفته بود که این سخن در حاضران درگرفت، همه در گریه شدند؛ آنگاه دو مصرع بگفت که: