Akhbar al-akhyar 236.2

236.2

لهذا شرع بر این نوع8 مضمضه و استنشاق در وضو مقدم فرمود تا طعم به مضمضه به9 تحقیق شود و بوی به استنشاق. مولانا را به مجرد آغاز سخن عرق از تن روان شد. بعده شیخ فرمود که شیطان چنانچه به10 صورت نبی11 نتواند شد به صفت شیخ حقیقی هم نتواند شد، زیرا که او را متابعت کامل نبی حاصل میشود. و بعده فرمود: مولانا ظهیرالدین از علوم قالی مالی است، اما از علوم حالی خالی است و شیخ رکنالدین در زمان سلطان قطبالدین بن علاءالدین به دهلی تشریف آورده بود. شیخ نظامالدین -قدس سره - در آن زمان بر مسند ارشاد و تربیت جا داشت. برای استقبال او از مقام خود تا حوض خاص علایی12 که درفنای شهر دهلی واقع است، رفت. چون مجلس سلطان قطبالدین را به حضور شریف خود مشرف ساخت، پرسید که کدام کس از اهل شهر شما را اول استقبال کرد؟ فرمود: کسی که بهترین اهل شهر است و سلطان قطبالدین را با شیخ نظامالدین نقاری در میان بود. بعضی گویند که مقصود او از طلبیدن شیخ رکنالدین رغم و کسر شیخ نظامالدین بود و شیخ رکنالدین به این کلمه رفع توهم او کرد، او1 را از این توقع ناامید ساخت. در سیرالاولیا مذکور است که بعد از آن ملاقات میان این دو بزرگوار در مسجد جامع واقع شد، اول شیخ نظامالدین از جایی که برای نماز معین داشت، برخاست و پیش شیخ رکنالدین رفت. بعد از ساعتی شیخ رکنالدین به جای شیخ نظامالدین آمد و صحبت داشته. یک روز دیگر شیخ نظامالدین در مقبرهآ خود که در آن زمان عمارت میکردند، تشریف داشت، ناگاه آوازهآ آمدن شیخ رکنالدین برخاست، شیخ نظام الدین2 طعام فرمود و مجلس ساخت. غالبا در پای شیخ رکنالدین ضعفی بود و3 در پالکی که براو سوار آمده بود،4 نشسته ماند.