Bhagavadgita 4.42

4.42

yāmimāmiti | vedavādaratāḥ ucyanta iti vādā vākyāni vedasya vādāḥ vedavādāsteṣu ‘vāyavyaṃ śvetamālabheta bhūtikāmaḥ’ ityādiṣu karmatatphalatattādhanaprakāśakeṣvarthavādādivedavākyeṣu ratāḥ niratāstatraiva tātparyavantaḥ| ataeva nānyadastīti vādinaḥ karmatatphalebhyaḥ sādhanasādhyebhyo'nyadapīśvaro vā mokṣo vā kiṃcinnāstīti praṣṭṛbhyo vaktāro vadanaśīlāḥ, yato'vipaścitaḥ vedānāmupakramopasaṃhārādiṣu tātparyānabhijñāḥ bahirmukhā mīmāṃsakāḥ puṣpitāṃ puṣpairmallikālatātrat ‘apāma somam’ iti, ‘dakṣiṇāvanto amṛtatvaṃ bhajante’ iti, ‘paśyati putraṃ | paśyati pautram’ iti, ‘akṣayyaṃ ha vai cāturmāsyayājinaḥ sukṛtaṃ bhavati’ ityādyarthavādalakṣaṇaiḥ phalaśūnyaiḥ puṣpai rañjayantīmimāṃ janmakarmaphalapradāmityādinā vakṣyamāṇalakṣaṇāṃ yāṃ vācaṃ ‘agnimīḷe purohitaṃ’, ‘iṣetvorjetvā’, ‘brahma saṃdhattaṃ tanme jinvatm’ ityādivākyarūpāṃ pravadanti | karmakāṇḍameva prāśastyena vadanti natūpāsanākāṇḍaṃ nāpi brahmakāṇḍamityarthaḥ |
yogabuddhyanarhatve teṣāṃ svabhāvo duṣṭa iti sūcayituṃ tadguṇāneva varṇayati kṛṣṇaḥ—