Bhagavadgita 4.44

4.44

bhogeti | arthavādabahulayā tayā karmakāṇḍalakṣaṇayā vācā'pahṛtacetasāṃ apahṛtaṃ tirobhāvitaṃ cetaḥ kāryākāryavivekavijñānaṃ yeṣāṃ te apahṛtacetasaḥ viṣayāśābhrāmitabuddhayasteṣāṃ ataeva bhogaiśvaryaprasaktānāṃ bhujyanta iti bhogā bhogyapadārthā aiśvaryaṃ teṣāmīśvaratvaṃ tayoreva prasaktānāṃ teṣāṃ | samādhau samādhīyate puruṣo viṣayeṣvaneneti samādhiḥ, vāsanātmanā jagatsarvaṃ samādhīyate puruṣeṇāsminniti vā samādhirantaḥkaraṇaṃ tasminvyavasāyātmikā buddhiryogabuddhirna vidhīyate na praveśyate kāmairantarāṃlābhāvānna praviśati yatastataḥ ‘kāraṇābhāve kāryābhāvaḥ’ iti nyāyena yogabuddhyabhāve tatkāryabhūto mokṣa eteṣāṃ kadāpi na saṃbhavatītyarthaḥ |
evaṃ śrutivākyānāmupakramopasaṃhārādiṣvevāvāntaratātparyaṃ mahattātparyaṃ cāvijānatāmarthavādairmohitānāṃ kāmināṃ yogabuddhyabhāvādīśvaraprasādābhāvastenaiva saṃsāroparamābhāva iti pratipādya idānīṃ kevalamumukṣūṇāṃ yogabuddhimatāmīśvaraprītaye karma kurvatāṃ prarocanavākyairna mohitavyamiṣṭāniṣṭaprāptau samabuddhyā śraddhābhaktibhyāmīśvarārādhanātmakaṃ karma vaidikaṃ kartavyamiti sūcayitumāha-