Bhagavadgita 2.2

2.2

śrīviśvanātha— ātmānātmavivekena śokamohatamo nudan| dvitīye kṛṣṇacandro'tra proce muktasya lakṣaṇam|| kaśmalaṃ mohaḥ| viṣame'tra saṃgrāmasaṅkaṭe, kuto hetoḥ| upasthitaṃ tvāṃ prāptamabhūt? anāryajuṣṭam supratiṣṭhitalokairasevitam asvargyamakīrttikaramiti pāratrikaihikasukha-pratikūlamityarthaḥ||1-2|| sā. va. prakāśikā vṛtti—dhṛtarāṣṭrako yaha jānakara bahuta hī ānanda huā ki yuddhake pūrva hī arjunake hṛdayameṃ sahasā dharma-pravṛtti jāga uṭhī sañjayane unakī bhāvanāko tār̤a liyā| unhoṃne bar̤ī kuśalatāpūrvaka andharājake anumāna evaṃ āśāko cūrṇa karate hue kahā—“arjunakī aisī arjunake hṛdayameṃ sañcāritakara āpake putroṃkā vadha karāveṃge| binā yuddhake hī rājya prāptikī āśākā poṣaṇa na kareṃ|” sañjaya punaḥ dhṛtarāṣṭrase śrīkṛṣṇakī uktiyoṃkā varṇana karane lage—“yuddha karanā kṣatriyoṃkā svadharma hai| aise yuddhake samaya tuma svadharmase kyoṃ vimukha samaya yuddhase tumhārā vairāgya honā anārya-juṣṭa arthāt muktikā virodhī, asvargya arthāt pāralaukika svargalābhakā virodhī tathā akīrttikara arthāt laukika sukha yā kīrttikā nāśa karanevālā hai||1-2||