Bhagavadgita 2.5.1
Sārārthavarṣiṇī 2.5.1
- Language
- Sanskrit
2.5.1
śrīviśvanātha—nanvevaṃ te yadi svarājye'smin nāsti jighṛkṣā, tarhi kayā vṛttyā jīviṣyasītyatrāha—gurūn ahatvā guruvadhamakṛtvā bhaikṣyaṃ kṣatriyairvigītamapi bhikṣayā prāptamannamapi bhoktuṃ śreyaḥ| aihika duryaśolābhe'pi pāratrikamamaṅgalaṃ tu naiva syāditi bhāvaḥ| na cyete guravo'valiptāḥ kāryākāryamajānantaścādhārmikaduryodhanādyanugatāstyajyā eva, yaduktaṃ—“gurorapyavaliptasya kāryākāryamajānataḥ| utpathapratipannasya parityāgo vidhīyate||” iti vācyamityāha— mahānubhāvāniti| kālakāmādayo'pi yairvaśīkṛtāsteṣāṃ bhīṣmādīnāṃ kutastaddoṣasambhava iti bhāvaḥ| nanu “arthasya puruṣo dāso dāsastvartho na kasyacit| iti satyaṃ mahārāja baddho'smyarthena kauravaiḥ||” iti yudhiṣṭhiraṃ prati bhīṣmeṇaivoktamataḥ sāmpratamarthakāmatvādeteṣāṃ mahānubhāvatvaṃ prāktanaṃ vigalitam? satyam, tadapyetān hatavato mama duḥkhameva syādityāha,—arthakāmānarthalubdhānapyetān gurūn hatvā'haṃ bhogān bhuñjīya kintveteṣāṃ rudhireṇa pradigdhān praliptāneva| ayamarthaḥ— eteṣāmarthalubdhatve'pi madgurutvamastyeva, ataevaitadvadhe sati gurudrohiṇo mama khalu bhogo duṣkṛtimiśraḥ syāditi|
Linked texts (1)
- Bhagavadgītā — Vyāsa, Sanskrit