Bhagavadgita 2.55

2.55

śrīviśvanātha—caturṇāṃ praśnānāṃ krameṇottaramāha—prajahātīti yāvadadhyāyasamāptiḥ| sarvāniti kasminnapyarthe yasya kiñcinmātro'pi nābhilāṣa ityarthaḥ| manogatāniti kāmānāmanātma-dharmatvena parityāge yogyatā darśitā| yadi te hyātmadharmāḥ syustadā tāṃstyaktumaśakyeran vahnerauṣṇyavaditi bhāvaḥ| tatra hetuḥ-ātmani pratyāhṛte manasi prāpto ya ātmā ātmānandarūpastena tuṣṭaḥ| tathā ca śrutiḥ-“yadā sarve pramucyante kāmā ye'sya hṛdi sthitāḥ| atha martyo'mṛto bhavatyatra brahma samaśnute||” iti|
sā. va. prakāśikā vṛtti-isa ślokake sātha ‘ātmanyeva ca santuṣṭaḥ’ (gītā 3/17) kā bhī anuśīlana karanā cāhie| bhakta pravara prahlāda mahārājane ‘vimuñcati yadā kāmān mānavo manasi sthitān| tarhyeva puṇḍarīkākṣa bhagavattvāya kalpate||' arthāt, he puṇḍarīkākṣa! manuṣya jaba apane hṛdayasthita kāmanāoṃkā