Bhagavadgita 3.17

3.17

śrīviśvanātha—tadevaṃ niṣkā mahattvāsāmarthye sakāmo'pi karma kuryādevetyuktam| yastu śuddhāntaḥkaraṇatvāt jñānabhūmikāmārūḍhaḥ, sa tu nityaṃ kāmyañca na karotītyāha-yastviti dvābhyām| ātmaratirātmārāmo yata ātmatṛpta ātmānandānubhavena nirvṛtaḥ| na svātmani nirvṛto bahirviṣayabhoge'pi kiñcinnirvṛto bhavatu| tatra naivetyāha-ātmanyeva, na tu bahirviṣayabhoge tasya kāryaṃ karttavyatvena karma nāsti|
sā. va. prakāśikā vṛtti—aise karmacakramameṃ varttamāna rahanevāle jīva apanā ‘karttavya’ samajhakara karmoṃkā anuṣṭhāna karate haiṃ| kintu, ātma-anātma vivekavāle puruṣa ātma-vastuke anuśīlanameṃ hī tatpara rahate haiṃ| ve ātmārāma jñānayogī aura bhagavatpremakā anuśīlana karanevāle bhaktiyogī| sanaka-sanandanādi cāra kumāroṃko prathama-śreṇīmeṃ evaṃ devarṣi nārada ādiko dūsarī śreṇīmeṃ samajhanā cāhie| ve apanā ‘karttavya’ samajhakara karmoṃkā anuṣṭhāna nahīṃ karate, kevala jīvana-nirvāhake lie bhaktike anukūla karmoṃkā ācaraṇakara karmacakrase chuṭakārā pākara bhagavatprītirūpī śāntikā anusandhāna karate haiṃ, ataḥ ve kahalāte| avasthā-bhedase unake karma jñāna athavā bhakti kahalāte haiṃ| ātmaratiḥ kriyāvān eṣa brahmavidāṃ variṣṭhaḥ|’