Bhagavadgita 3.34

3.34

śrīviśvanātha - yasmādduḥsvabhāveṣu lokeṣu vidhiniṣedhaśāstraṃ na prabhavati, tasmādyāvat pāpābhyāsottha-duḥsvabhāvo nābhūttāvadyatheṣṭamindriyāṇi na cārayedityāhaindriyasyendriyasyeti vīpsā pratyekam, sarvendriyāṇāmarthe svasvaviṣaye parastrīmātragātradarśanasparśana-tatsampradānaka-dravyadānādau śāstraniṣiddhe'pi rāgastathā guruvipratīrthātithidarśanasparśanaparicaraṇa-tatsampradānaka-dhana-vitaraṇādau śāstravihite'pi dveṣa ityetau viśeṣeṇāvasthitau varttete, tayorvaśamadhīnatvaṃ na prāpnuyāt, yadvā, indriyārthe strīdarśanādau rāgastatpratighāte kenacit kṛte sati dveṣa iti asya puruṣārthasādhakasya kvacittu mano'nukūle'rthe surasasnigdhānnādau rāgaḥ manaḥ pratikūle'rthe virasa-rukṣānnādau dveṣastathā svaputrādidarśana-śravaṇādau rāgaḥ vairiputrādidarśanaśravaṇādau dveṣaḥ, - tayorvaśaṃ na gacchediti vyācakṣate |
sā. va. prakāśikā vṛtti-indriyām̐ do prakārakī haiṃ-jñānendriya tathā pām̐coṃ kramaśaḥ rūpa, śabda, gandha, rasa aura sparśase viṣayoṃkā svāda grahaṇa (mūtra dvāra)-inake dvārā bolanā, grahaṇa karanā, gamana karanā, tyāga aura prajanana karanā-ye pām̐ca kārya hote haiṃ| bhaktisādhaka manasahita apane ina gyāraha indriyoṃko viṣaya-sukha-bhogameṃ niyukta karaneke badale bhagavat-prītike lie unakī vibhinna sevāoṃmeṃ lagāte prāpta karate haiṃ| “he arjuna! yadi tuma kaho ki indriyoṃke viṣayoṃko svīkāra karanese hogī, to tuma merī bātoṃko śravaṇa karo| samasta viṣaya hī jīvoṃke vahī jīvoṃkā parama śatru hai| ataeva viṣayoṃko svīkāra karate samaya rāga-dveṣako vaśībhūta karanā cāhie-aisā karanese samasta viṣayoṃko svīkāra