Bhagavadgita 3.42

3.42

śrīviśvanātha—na ca prathamameva manobuddhi-jaye yatanīyamaśakyatvādityāha— indriyāṇi parāṇīti| daśa-digvijayibhirapi vīrairdurjayatvādatibalatvena śreṣṭhānītyartha:| indriyebhya: sakāśādapi prabalatvānmana: param—svapne khalvindriyeṣvapi naṣṭeṣvanaśvaratvāditi bhāva:, manasa: sakāśādapi parā prabalā buddhirvijñānarūpā, suṣuptau manasyapi naṣṭe tasyā: sāmānyākārāyā anaśvaratvāditi bhāva:| tasyā buddhe: sakāśādapi parato balādhikyena yo varttate—tasyāmapi jñānābhyāsena naṣṭāyāṃ satyāṃ yo virājate ityartha:; sa tu prasiddho jīvātmā kāmasya jetā| tena vastuta: sarvato'pyatiprabalena jīvātmanendriyādīn vijitya kāmo vijetuṃ śakya eveti nātrāsambhāvanā kāryeti bhāva:|
‘indriyebhyaḥ parā hyarthā arthebhyaśca paraṃ manaḥ| manasastu parā buddhirbuddherātmā mahān paraḥ||’ (ka. u. 1/3/10) “saṃkṣepameṃ batā rahā hūm̐, tuma jīva ho aura yahī (jīva honā hī) tumhārā