Bhattabhashaprakasha 1.3.6

1.3.6

atraiva api vā kāraṇāgrahaṇaprayuktāni pratīyeraṃstaṣvadarśanādvirodhasyeti tṛtīyasūtre yeṣāṃ vasantotsavādīnāṃ dharmatve kāraṇaṃ
śrutiḥ smṛtirvā na dṛśyate, kevalaṃ śiṣṭaiśca dharmabuddhyā yānyanuṣṭhīyante, teṣvapi śāstrāntaravirodhā'darśane sati prāmāṇyaṃ svadhyavaseyamityapi vārtikameva
atra smṛtīnāṃ śrutikalpanāsāpekṣatayā ekāntaritaṃ prāmāṇyam,
śiṣṭācārāṇāṃ tu smṛtikalpanāpūrvakaṃ śrutikalpanaṃ ceti dvyantaritam
teṣvadarśanādvirodhasya samā vipratipattiḥ syādityatra yavādiśabdārthā dīrghaśūkādaya eva gṛhyante yatrānyā oṣadhayo mlāyante'thaite
modamānāivottiṣṭhantīti vākyaśeṣāt | na tu mlecchaprasiddhyā priyaṅgavādaya iti bhāṣyam | yadvā pīlvādipadārthāḥ kiṃ mlecchaprasiddhyā
gajādaya utārthaprasiddhyā vṛkṣādaya iti saṃśaye āryāṇāṃ śabdārthayoraviplave nityaṃ yatamānānāṃ prasiddhurbalīyasī na tu mlecchānāṃ
yathākathaṃcitsāṃketikairapi śabdairvyavahāramātramicchatām | yadvā
asapiṇḍāmudvahedityādismṛtīnāṃ sannivandhānāṃ mātuladuhitṛpariṇayanādyācārebhyo rniinabandhanebhyo lobhamūlakebhyaḥ prābalyamatra
nirṇayate | vastutastu mātuladuhitṛpariṇayanaṃ na vigītam tṛptāṃ jahurmātulasyeva yoṣā, bhāgaste paitṛṣvaseyīva yāmirveti(?)mantraliṅgā vagatattvāt pradyumnādyaiḥ śiṣṭairādṛtatvācca kiṃ tu devānpitṝnsamabhyarcya
khādanmāṃsaṃ na doṣabhāgiti smṛteragnīṣomīyālambhasya kalau durlabhatvātpalapaitṛkasya ca niṣedhāttadubhayaṃ vinā kriyamāṇaṃ māṃsabhakṣaṇaṃ
doṣahetuḥ, atastadevātrodāharaṇamiti dākṣiṇātyāḥ, jahurapakṣam
( asapiṇḍāmiti śāstraṃ tu nātirātra itivanmatāntarābhiprāyam )1