Shrutirahasya 3.2.2

3.2.2

tasmātpraṇavamabhyasedi’tyādismṛtiṣu praṇavasya brahmatvaniścayādatroṅkārāgniśabdayorvācyavācakayoratyantabhedābhāvāt sāmānādhikaraṇyenānvayaḥ | oṃviśvaṃ viṣṇurityādivat | kiñca ‘ oṃkāraścāthaśabdaśca dvāvetau brahmaṇaḥ purā | kaṇṭhaṃ bhittvā bahiryātau tasmānmāṅgalikāvubhāvi’ti purāṇāntaravākyānmaṅgalavācakatvenāgniśabde'nvayāddvāvapi maṅgalamayatvaṃ jñeyam | kiñca maṅgalarūpapraṇavasya
prārambhe maṅgalakarttavyatā vedasūcitetyanyadetat ‘ oṃmabhyādāna ’ iti sūtrādatra plutaḥ | evaṃ ca
agniṃ parabrahma śrīvallabhācāryākhyaṃ ‘ ācāryo bhagavānagni’riti vākyāt | ‘ hutāśanāvatāraśca
śeṣarūpaḥ sudarśanaḥ |’ ‘ hutāśanāvatārastu vallabho lakṣmaṇātmaja ’ iti saṃmohanatantrādagnipadamatra
śrīmadācāryavācakam | īḍe ahaṃ staumi | kartātra mantradraṣṭā | stutyartharudhātoḥ prayogeṇa śrīmadācāryeṣu paramaiśvaryaṃ dhvanitam | stutiprayojakībhūtaguṇānāmīśvara eva sattvāt prathamameva śrīmadācāryāgnistavakaraṇena sarvataḥ prādhānyamasyaiveti dhvanitam | nanvatrāgnipadena ācāryāṇāṃ grahaṇaṃ kathamiti śaṅkānirāsāyācāryavācakapadamāha | purohitamiti | ‘gargaḥ purohito rājan ’ ‘yadūnāmahamācārya ’ iti śrībhāgavatavākyābhyāṃ purohitācāryayoḥ paryāyatvamataḥ purohitaṃ śrīvallabhācāryamityarthaḥ | ata evā‘cāryo bhagavānagni’rityuktaṃ śrīprabhucaraṇaiḥ | nanu yajñādineva sakalasiddhiḥ
śrutyādiṣu nirūpiteti kiṃ śrīmadācāryastutyādinetyata āha yajñasya devamiti | yajñaphaladātāraṃ
yajñabhoktāramityarthaḥ | ‘ yajñabhokte’ti vākyāt | athavā yajñasya devaṃ prakāśakamityarthaḥ