Uttarajjhayana v28.p185

v28.p185

uttarādhyayana-mūlasūtram-1-4/123 "savvattha saṃjamaṃ saṃjamāto appāṇameva rakkhijjā|
- muccai aivāyāto puṇo'vi sohī na yāviratī|" atrodāharaṇamāha-aśvo yathā 'śikṣito' valganaplavanadhāvanādiśikṣāṃ grāhito vṛṇotiācchādayati śarīrakamiti varma-aśvatanutrāṇaṃ taddharaṇaśīlo varmadhārī, śikṣitaścāsau varmadhārī ca śikṣitavarmadhārī, anena śikṣakatavratayā'sya svāntryāpohamāha, tato'yamarthaḥ-yathā'śvaḥ svāntryavirahātpravarttamānaḥ samaraśirasi na vairibhirupahanyata iti tanmuktimāprāpnoti, svatantrastu prathamamaśikṣito raṇamavāptastairupahanyate, atra ca sampradāyāḥ__ egena rāyaṇā doṇhavi kulaputtāṇaṃ do āsā dinnā sikkhāvaṇaposaṇatthaṃ, tatthego kālocieṇa javasogāsaṇeṇaṃ saṃrakkhamāṇo dhāviyalāliyavaggiyāīyāto kalāto sikkhāvei, bīo ko eyassa iṭṭajavasajogāsaṇaṃdāhiitti ghareṭṭavāhei na tu sikkhāvei, sesaṃappaṇā bhuṃjati| saṃgāmakāle uvaṭṭhie te rannā vuttā-tesucevāssesu āroḍhuṃjhatti āgacchaha, saṃpattā, bhaṇiyā ya rāiṇāpavisaha saṃgāmaṃ, tattha paḍhamo'si sikkhāguṇattaṇato sārahiyamaṇuyattamāṇo saṃgāmapārato jāto, duio visiṭṭhasikkhābhāvato'sabbhāvabhāvaṇābhāviyattaṇao godhūmajaṃtagajutta iva tattheva bhamiumāḍhatto, taṃ ca parā uvalakkheuṃ hayasārahiṃ kāūṇa gṛhītavantaḥ|
dṛṣṭāntānuvādapūrvako'yamupanayaḥ-yathā'sāvaśvaḥ, tathā dharmārthyapi svātantryavirahito muktimavāpnoti, ata eva ca 'pūrvāṇi' uktaparimāṇāni 'varṣāṇi' vatsarāṇi, kālātyantasaṃyoge dvitīyā, kimityāha-'cara' iti satatamāgamakriyāmāsevasya, katham ? - 'apramattaḥ' gurupārantryāpahāripramādaparihartā, 'tamha'tti tasmāt apramādacaraṇādeva, manyate jānāti jīvādinīti muniḥ-tapasvī 'kṣipraṃ' śīghram upaiti mokṣaṃ, nanu chandonirodho'pi tattvato'pramādātmaka eveti kathaṃ na punaruktadoṣaḥ?, ucyate, apramāda evādaraḥ kārya iti khyāpanārthatvādadhyayanārthojjīvanārthatvāccāsya na paunaruktyamiti bhāvanīyaṃ, pūrvāṇi varṣāṇīti ca etāvadāyuṣāmeva cāritrapariṇatiriti darśanārthamuktamiti sūtrārthaḥ | nanu yadi chandonirodhena muktiḥ, ayamantyakāla eva tahi vidhīyatāmityāhaśaṅkayāha, yadvā yadi paścānmalāpadhvaṃsī syāt tadaiva chandonirodhādikabhapi taddhetubhūtamastvata āhamū.(124) sa puvvamevaṃ na labhejja pacchā, esovamā sāsayavāiyāṇaṃ|
visīdati siḍhile āuyami, kālovaṇīe sarīrassa bhee|| vṛ. 'sa' iti yattadonityābhisambandhāt yaḥ prathamamevāpramattatayā bhāvitamatirna bhavati sa tadātmakaṃ chandonirodhaṃ puvvamevaṃ'ti evaṃśabdasyātropamārthatvātpūrvamivāntyakālāt malāpadhvaṃsasamayādvāabhāvitamatitvāt, ‘nalabhet' na prāpnuyāt, sambhāvane liṭ, tataśca lābhasambhāvanā'pi na samasti, kiṃ punastallābha iti, ‘paścāt' antyakāle malāpadhvaṃsasamaye vā, ‘esovama'tti eṣā-anantaramabhihitasvarūpā upa-sāmīpyena mīyate-paricchidyate svayaṃprasiddhayā aparamaprasiddha vastvanayetyupamā, keṣāṃ ?-śāśvatā iva vadituṃ śīlameṣāmiti śāśvatavādinaḥ uṣṭrakośivat kartaryupamāne iti niniḥ, teṣāṃ śāśvatavādinām-ātmani mṛtyuniyatakālabhāvinapaśyatām, idamihākūtaṃ, yo hi chandonirodhamuttarakālameva kariṣyāmīti vakti so'vaśyaṃ śāśvatavādī, sa