Gita Govinda 20.2

20.2

vinā duḥsthā vipralabdhā tu sā matā' | āryā |
pūrvaṃ dhruvaḥ | yāmīti—he sakhi, iha asminnavasare kaṃ śaraṇaṃ yāmi | kiṃbhūtāham | sakhīti | sakhya eva jana itarajanavat | tadvacanena tvamatra saṃketasthāne tiṣṭha tamahamānayāmi kutaścitkāraṇādatraiva sthitayā vipralabdhā | iti dhruvaḥ || atha padāni | kathiteti—ātmagataṃ kathayati | mama idaṃ yauvanaṃ viphalam | kiṃbhūtam | amalarūpamapi | athavā yauvanaṃ rūpaṃ ca dvayamapi niṣphalam | atrāpiśabdo bhūṣaṇakalādīnāmanuktānāṃ samuccayārthaḥ | atra kāraṇamāha—ahaha iti kaṣṭe | hariḥ kathitasamaye'pi saṃketitakāle'pi vanaṃ na yayau na prāptavān | yataḥ 'priyepu saubhāgyaphalā hi yoṣitaḥ' |
api ca| mameti-ihācetanāhaṃ caitanyarahitā vivhalatvamāptā virahānalaṃ viṣahāmi | kathamiti viṣahāmīti | dhātvantaramapyastītyavadhāryatām | tadasadbhāve bhrāntirmāstu | tatsandehanirākaraṇārthaṃ kāmadhenāvīkṣyatām | atra viṣahya kiṃ śaktāvilasya(?) divādicurāditvabhvāditvaparasmaipadino na santi | kiṃ viśiṣṭā ahaṃ | itīva hetoḥ vitathaketanā vitathaṃ ketanamāvāso yasyāḥ | priyaśūnyatvāt | athavā vitathaṃ nimantraṇaṃ yasyāḥ sā | sakhīmātravacanena hi tāmanusaraṇena vā īdaśasya sāhasasyānupaghātāt | athavā vitathaṃ ketanaṃ deho yasyāḥ priyāprāpteḥ | evaṃ sati mama maraṇameva varaṃ na dehadhāraṇam |
api ca | vicaladiti | punaḥ kiṃbhūtā | vicaladalakairlalito manoho mukhacandro yasyāḥ sā tathā | punaḥ kiṃbhūtā tadadharapānarabhasena harṣeṇa kṛtā tandrā sukhajanitālīkanidrā yayā |