Gita Govinda 32.2

32.2

śṛṇviti | taruṇījanānāṃ mohajanakaṃ madhuripoḥ kṛṣṇasya rāvaṃ śabdaṃ śṛṇu | kīdṛśam | ramaṇīyataramatiśayena ramaṇīyam | pikanikare kokilasamūhe kusumaśarāsanabandini sati | kusumānyeva śarāsanaṃ dhanurryasya tādṛśaḥ kāmastacchāsanasya tadājñāyā bandini stāvake sati | yadvā 'kusumaśarāsanaṃ vandituṃ namaskartuṃ śīlamasya tādṛśe kāmājñākāriṇi
idānīmabhisārikāsamayamāha—akṣṇoriti | he sakhi, viṣvak caturdikṣu nīlapracchadapaṭasadṛgdhvāntaṃ sudṛśaḥ pratyaṅgamāliṅgati | nīlapracchadapaṭavadācchādya adṛśyāṃ karotītyarthaḥ | kiṃ kurvat | dhūrtānāṃ māyāvināmabhisāre saṃbhramaṃ vegaṃ bhajantīnāmutkocamiva | etadetatkurvaṃstadāha-akṣṇorañjanaṃ nikṣipat | api ca kucayoḥ kastūrikāpatrāvalīracanāviśeṣamiva nikṣipat | atra dhūrttagrahaṇena nikṣepa auci-