Gita Govinda 4.9

4.9

punaḥ kiṃbhūte | navamālyā jātyātisugandhau | punaḥ kiṃbhūte | munimanasāmapi mohanakāriṇi | taruṇānāṃ kā katheti | vyāmohakārake | suratārthaṃ prerake vā| punaḥ kiṃbhūte | taruṇānāmakāraṇabandhau nisargamitre | vasante hi kāminyaḥ svayameva mānaṃ tyajanti |
iti mādhavotsavakamalākūranāmā tṛtīyaḥ prabandhaḥ || dareti | iha vane vasante vā gandhavāho vāyuśceto dahati | arthāt virahiṇām | kiṃbhūtaṃ cetaḥ | prasarat | arthānmanorathaṃ prati | punaḥ kiṃbhūtam | asamabāṇaprāṇavatkāmasya jīvitamiva | athavā prasaradasamabāṇaprāṇavadgandhavāha iti padam | prasaratā asamabāṇena prāṇavāṃścāsau gandhavāhaḥ | vā prasaranyo'sāvasamabāṇaśca tasya prāṇavajjīvitamiva | prāṇavato vā | kiṃbhūto vāyuḥ | ketakīgandhasahacaraḥ | kiṃ kurvan | kānanāni vāsayan | kaiḥ | īṣadvikasitamallīvallīnāṃ jātīlatānāṃ cañcanto gacchanto ye parāgāstaiḥ prakaṭitā ye paṭavāsāḥ vāsacūrṇāni taiḥ || ‘nanamayayayuteyaṃ mālinī bhogilokaiḥ’ iti mālinīchandaḥ | atra samāsoktivarṇānuprāsopamālaṃkārāḥ | vipralambhākhyaḥ śṛṅgāro rasaḥ | pāñcālī rītiḥ | atra virahihṛdayavidāraṇapaṭīyasaḥ pavanasya traividhyena cetodāhakatvopanyāsena yuvatijanasya ātmasātkartṛtvena yatsmaraprāṇavattvamuditaṃ tadaucityasaraṇisāmraplavanataraṇitvamātanotitarām | yadabhāṇi kṣemendreṇa—‘tilakaṃ bibhratī sūktirbhātyekamucitaṃ padam | candrānaneva kastūrī kṛtaṃ śyāmeva candanam’ |