Gita Govinda 10.2.1

10.2.1

pūrvasarge kṛṣṇasya virahāvasthā varṇitā | atra tu rādhāyāstāpamāha—yamuneti | rādhikāyāḥ sakhī mādhavaṃ kṛṣṇaṃ vakṣyamāṇamuvāca | rādhiketyatrānukampāyāṃ kaḥ | kīdṛśaṃ kṛṣṇam | yamunātīravānīranikuñje vetralatācchannapradeśe mandaṃ svairamāsthitamāsīnam | tatra hetugarbhaviśeṣaṇamāha—premeti | premabhareṇa rādhikāviṣayasnehādhikyenodbhrāntamudvignam | tathā ca premabhareṇa dhyānaparamparayā tāṃ sākṣātkṛtya tadanveṣaṇaṃ vihāya latāgṛhasthitamiti bhāvaḥ | ‘atha vetase | rathābhrapuṣpavidulavetravānīravañjulāḥ’ ityamaraḥ | ‘mandaḥ khale mandagate mūrkhe svairiṇi rogiṇi’ iti viśvaḥ | 1 || nindatīti | gītasyāsya kānaḍarāgaḥ ekatālītālaśca | gītārthastu—he mādhava, sā rādhā tava virahe tvadviśleṣe candanaṃ