Krishnagiti 2.205

2.205

kāṃbodhirāgeṇa gīyate
pañcakāritāḷena vādyate
(1)nanu vidhe dayā naiva jāyate
kuhacanāpi hā lokanātha te
yadiha mohayan dehino'khilānmahitarāgabhārādhikākulān
atimudā mitho nātha yojayannatiśucā tato'mūnyiojayan
vividhabhogalolān guṇāmbudhe
viharase vinodāya kiṃ vidhe
bhuvanalobhanaṃ mādhavānanaṃ
paramaśobhanaṃ śokalopanaṃ
pramaddohanaṃ lokamohanaṃ
ruciralocanaṃ mānamocanaṃ
mahitanāsikānāḷadanturaṃ
makarakuṇḍalenātibhāsuraṃ
adharabimbakāntyātibandhuraṃ
madhuramandahāsānisundaraṃ
kimapi hanta no darśayannidaṃ
laghu tirodadhāthātitāpadṃ
kaṭhinacetaso vyāpṛtaṃ tu te
bata vinindyameveha cintite
ajita te kathaṃ nātha dāsikāḥ
saha sadā tvayaivāhitāsikāḥ(1)
tyajasi mādhavāmūstavāsikāḥ
bata padāmbujaikāvatānikāḥ
mṛdu purāsa te nātha mānasaṃ
śiva śivādhunā jātamayasaṃ(2)
kimiha dehināṃ devavaibhavaṃ
vitanute hi no bhūrigauravaṃ
apṛthagāsthitā kutra te gatā
nijajane dayā lokaviśrutā
iha kṛpālutāpāditāṃ prathāmayi sakhe hare mā kṛthā vṛthā
svapitarau patīnātmajān gṛhānapi vihāya te saṃgamāgrahāḥ
satatamāsmahe tanna vetsi kiṃ
sakalasākṣitā te kṣatāja kiṃ
madhukiro giro mantharaṃ gataṃ
madhuramīkṣitaṃ mohanaṃ smitaṃ
manasi te'khilaṃ mādhava smṛtaṃ
madanapāvake mārutāyate
agatayo vayaṃ mādhavādhunā
tyajasi cedimā no dayāṃ vinā
jagati cātakīnāṃ ghanādṛte
vrajati ko nu jīvātutāṃ pate
pratidinaṃ dineśo viyoginīṃ
sukhayate na kiṃ vā sarojinīṃ
purapurandhrikāpuṇyapūra te
smṛtipadaṃ bhavemeha kiṃ pate
apaharan sa no jīvitaṃ paraṃ
vrajabhuvo drutaṃ krūradhīrvaraṃ
bata bhavantamakrūranāmatāṃ
kathamayedayaṃ dhūmaketutāṃ
sa sukṛtī pure kāminījano
janiphalaṃ bhajedya kinnu no
kaḷabhayānavallobhanaṃ gataṃ
tava tu rūpayan rūpamadbhutaṃ
asukṛtīha cedrūpyate vayaṃ
nanu kaniṣṭhikādhiṣṭhitāḥ svayaṃ
kimiha kurmahe śokasaṃcitāḥ
kimiha cakṣmahe daivavañcitāḥ
iti bata vilapantyo gopikā niśvasantyo
ruruduriha vahantyo hanta tāpaṃ durantam
praṇayamamitamantarvīkṣitaiḥ sūcayantyo
vivaśamati bhavantaṃ saspṛhaṃ lokayantyaḥ