Mahabharatam Kilippattu p20.3
Mahābhāratam Kiḷippāṭṭu p20.3
- Language
- Malayalam
p20.3
അടച്ചുകൈനിലയക്കത്തു പതികിടക്കുന്നുണ്ടെന്നറിക്വസ്തുതകൾ. അ തുകേട്ടു അർജ്ജുനന്തിശോകത്തൊടുമരിക്കുമ്പൊല വഹസിക്കപ്പെട്ടാണെ9 സ്വരവരന്തിസൂതമാ ത്ഥമറിഞ്ഞരികൌച്ചുവൊരിനിയെന്നസൂ തൻ ഉടനെമാധവന്തിരുവടിയെമ്മയുടൽവി യർത്തുഭ പരവശമായി സരവരത്തെന്നെനമ സ്ക്കരിച്ചിത്ര സാന്തം ഭക്തിപൂണ്ടുതക്കണ്ടുഭൂ വൻ പരികനല്ലതനിന്നക്കെന്നാശിയുമതു ദിഷ്ടെച്ചു പിന്നെ കുളത്തുനെരം- പെരികന ന്നായി രവിതനയനെ പെരുതുകൊണ്ടു p. 330 ത്തൊളിഞ്ഞൊരുപരം അയികൊഷിച്ചെണ്ണൂർ ച്ചുകൊല്ലായ്കെയളവെന്നെന്മ. ഞങ്ങതു ലഭിച്ചൊഴുവശക്കട്ടുണ്ടായി തവനെക്കൊ ൽ കയാൽ വശക്കെട്ടും മമശമിച്ചിട്ടാമല്ലൊ പരുക്ഷമായ്പവനിത പറഞ്ഞപ്പൊഴു രൂക്ഷ്മ ത്വാത്മജനുണർത്തിച്ചിടിനൻ. പരിചുതി ല്ലകണ്ണനെയങ്ങനെയെ വഹിക്കുമ്മൊയെ ന്നതറിഞ്ഞതുമില്ല. ഹരി ചത്വരുതഗ്ഗ ന്നാമന ആളാലെക്കിലൊ പരിചൻ കണ്ണനെ അല്ലൊജ്ഞാനസംശങ്കന്മാരെയെല്ലാം മൌ ക്കനെന്നവൻ സ്രുഹത്തിനൽ-അതുകൊ ണ്ടും ഗെശന്നാലുപെറുതതില്ലയെന്നെ ദ്ധരിച്ചിടെണമെ-അവസ്ഥകളെപ്പ രിഭ്രമിച്ചുഞൻകഴൽതാർക്കുഴുവൻ വി ടകൊണ്ടിടൈന്നറിഞ്ഞുമരിപറ ഞ്ഞതിന്നിനി അറിഞ്ഞു മുന്നമെപറഞ്ഞു തില്ലെഞാൻ-ജയംവരായുദ്ധം തുടങ്ങിയാ ലന്നയം പറഞ്ഞതതൊത്തുമില്ലാ ക്കും-അപജയമിപ്പൊൾവരുന്നമെൽക്കു മെലവനയമായിച്ചുമഞ്ഞുയുദ്ധവും-പിട ച്ചിയെതൂവണം പൊരുക്കയാൽ ഒടിച്ചു ചൊവവൻകല്ലുകണ്ടില രിപഞ്ചശതന്തു.