Mahabharatam Kilippattu p38

p38

മറഞ്ഞിരുന്നിടനവൻ. അച്ചാന്മമാകുകളവാക്കു കൾകെട്ടു ചൊല്ലി ഹരിദിനം പുക്കാനവൻ മരണമന്ന രം. ഭത്തുപുത്രാദിക്കളൊക്കമരിക്കയാൽഭിത്ത ട്ടുന്നു തൊഴിച്ചലച്ചെത്രയും ക്ലപന്തമാതൃകിലാക്ക മിനിവജ്രവും ഗാഡമായൊഴുക്കുടം കുലപെട്ടു പൊകി താന്തൻ മാതൃഗൃഹമകംപൂങ്ങതാ ന്ഥാരാജിമുഴു തുടങ്ങിടനൻ. അംബുജലൊച നന്തന്റെ ചൊല്ലി നാലംബികാന്ദനന്തക്ക ഴൽക്കൂപ്പുവൻ യദ്ദജന്മാപൂമവരജ്ഞന്മാരായി സമ്മാഗ്ഗമായി നടന്തായതെന്നാൽ. ആയതലെമ്മ നന്നായെമ്മയവനയ്സമായൊരുദിമ്മരൂപ ത്തെയുംഹ്രയമുഖണെന്തൽ വെക്കെച്ചുവണ്ണും കൊണ്ടാക്കിഞ്ഞഴെള്ളെങ്ങത്തതിൻകാര ണം. മായമ്മയനായനാരയണന്റെ മായാ വിലാസങ്ങളൊക്കറിഞ്ഞീടുന്നു. ഭീതിയും പ്രീ തിയും ഭക്തിയും ദുഃഖവും നീതിയും നാണവും കൈക്കൊണ്ടുയജ്ജൻ പദസ്മിവതിൻ വീണ നമസ്ക്കരിച്ചാതുരനായെഴുനീററുനില്ലൂപി ന്നെന- മന്ദമന്ദം കരം കൊണ്ടു തടവിപ്പിട ചൂണ്ണിവരികവരികെന്നുവെച്ചു ഗാഢഗാഢം പുണഞ്ഞു ധമ്മജം ഇവൻകൂടത്തലയിൽമു ക്കുന്നുമുകന്നു തൻ ആയുഷ്മാനാകെന്നുപിന്നെ നകുംബിനെയുമാദരവോടുടനാക്കിയും ചാല്ലിനൻ-പിന്നെ വൃകൊദരൻ വന്ദിച്ചതിന ടുക്കിനിന്നതു കണ്ടിട്ടു ദേവകീനന്ദനൻ മെല്ലെ ച്ചാവുകിനി നില്പുതള്ളി ഒന്നൊല്ലായ്കെന്നൊ ല്ലിനാൻ വല്ലീവല്ലഭൻ നല്ലിരിമ്പുകൊണ്ടു ണ്ടാരു ഭീമനെ മുമ്പുവെച്ചു നില്പിച്ചു ഇതുക ണ്ടെൻറെ ഉണ്ണി മകനെ വരിക വൃകൊദര കണ്ണുകാ ണാഞ്ഞു തഴുകീടഞ്ഞീലയ്യൊ-എന്നു പറഞ്ഞാ രു മന്നവനന്നുടെ മുമ്പിലടുത്തുകിടന്നൊരായ സം. ഭീമനതല്ലൊ ഇരുമ്പിലെ ന്നവരാമെമ്മുറൊ ടുല്ലിഇരുത്തഞെരം ചിങ്ങ തൈവതലെയെല്ലാവൈയ്യെംന്നുതിരംഗ്ഗിയില്ലിനി Gr. വ്വൂംവെങ്ങളുണ്ഡായതൌക്കച്ചുതക്കിങ്ങിനെക്കൌല മിങ്ങിനെസ്സൌഖ്യംകലന്നിനിമ്മക്കളുമിഗ്ഗിരി ജ്ജാനിനച്ചെന്തുമൌക്കയതൌന്നെതൌന്നു Gr. തുദൈവമെ ആപത്തുവന്നാലതില്ലജ്ജമില്ലെവര ന്നുവത്തൌണവരുത്തമെമെല്‍ക്കൂമെല്‍ ആ ഗ്ഗിംഗനത്തിങ്കലുഗ്ഗമിക്കുമ്മാറൌന്നു മുണ്ഡൊ ന്നൂഗ്ഗവിഷ്ഠിതിശ്വരകീലകനമിംഗനൈനമറി ച്ചുവെള്‍ന്നാശന്തൌനക്കുമതുമൂലമാക്കൊയി feign and ത്ഥമൌഞ്ഞുധൃതരാശ്ശതകുലല്‍മിഥ്യാവിലാ പങ്ങള്‍ ചെയുകന്‍ബ്ബഹുവിധം ഇതൌപൌലപ ണ്ഡൌന്നൌരന്തരം സൂര്യ്യസദ്ദൃശവനമ്മില ലൌകാത്മകന്‍ സര്‍വ്വഭൂതൌന്തസ്ഥിതനക്കിഷ്ണ രന്‍ദൃഷ്ടിലപംചെയ്കമന്നവനൌണ്ണിച്ചുഭദ്ര സ്സിഅഞ്ചെക്കുമന്ദമതുചെയ്കമന്ദമതിമതം Crishna ബൌധത്തിനായുദ്ദാവൈചിത്ര്യവിഷ്ടനായുള്ള explains മഹിപതൈവൈചിത്ര്യമെച്ചുമിറങ്ങിദ്രൂല്‍താ വകുംമന്നവനങ്ങിതച്ചെയുമെന്തുള്ളതൂന്നമ്മെ Gr. thou യ്ക്കുള്ളിലറിഞ്ഞീത്തൌണൌനെടാ ദുമ്മനസ്സൌ wouldst do ചെയ്യരുതു ഇതൊരുദ്ദിപ്രതിജ്ഞയാക്കൊരിരുമ്പാ യുതം. ഖേദിക്കവേണ്ടാ മരിച്ചിതു മാരുതി. ഖേ ദം വരുത്തുകയില്ല ഞാ൯ നാളെയും. ഇന്നുമൊ രമ്പു പറകെന്നതിനൊക്ക ഇന്നിയും നല്ലതൊ ന്നുകി൯ നന്നടൊ. ഇത്തരമൊക്കവെ വെച്ചു കളഞ്ഞിനി ചിത്തത്തിൽ നല്ലതല്ലൊ കരുതി ട്ടുകി. രാഗാദിദോഷങ്ങളൊക്ക കളഞ്ഞി ഭാഗവതപ്രിയനായ്ക്കൊ സന്തതം. സ്വൈരമായ്ക്ക ണ്ണുക നന്ദനമ്മൊരുമസ്സിവെരുകള്ളഞ്ചുസമ നായിരിക്കേണം. സജ്ജനസേവ്യനാമച്യുത ൯വങ്കിനന്മലജ്ജയായിതുലൊമന്ധനാദൂപ നം. പിന്നെ ക്രമേണ തഴങ്ങിനാ൯ മക്കളെ. പി ന്നദ്ദെവം കളത്തീടുന്നാരെ വരും. കന്താവി ലൊചനന്താനമാക്ഷി പാണ്ഡവ൯ ഗാന്ധാരിയെ തൊഴുവാന്നടന്നീടിന൯. അപ്പൊ൯ പരാശര പുത്രനാം വ്യാസനും മൂപ്പാഴ്ച ഗാന്ധാരിയെക്കണ്ടു ചൊല്ലീടുന്ന൯- ശാപം കൊടുക്കൊലാ പാണ്ഡവ ന്മാക്കു നീ- താപം വരുത്തൊലാ മെയ്യിലുമെയെമെ ക്ഷൊഭമായുള്ളതു ചിത്തെന്നറിയെണം പാവ മായുള്ളമാരാമരത്തിനൊടൊ. നിഷ്ഫലമായ യജ്ജന്മദികൾ സമത്വമുള്ളവർ തന്നുടെ മക്കളെ നന്മയൊടെയറിഞ്ഞിട്ടുമറീഞ്ഞീട്ടില്ലാത്ത കാറ ഞ്ഞതിനിക്കാലവും. നിഷ്ഫലമാം സ്വയം ജീവനി ങ്ങിനിക്കേശന്തില്ലാനാപായവും ചിന്തിച്ചുമർത്യ ന്നീരെയം വരാതെ നിരന്തരം യജ്ജങ്ങളും ചെയ്ത ബന്ധു ജനങ്ങളൊടും ശുശ്രൂഷയും ചെയ്തു സൂതനുമായതൽ കളഞ്ഞു വസിക്കെണമിങ്ങി ന്നേസത്യവതി സൂതനായതപൊധനൻ ചിത്ത നിഷ്കമഠങ്ങളഞ്ഞമരന്തരം. ചന്നുവണ ങ്ങിനാർധർമ്മസുതാദികൾ. നന്നായണച്ചവരും തഴുകീടിനാൾ ഗാന്ധാരി തന്നുടെ ദുഃഖിപതിച്ചു. കൃതാന്താത്മജനം കുനഭിയാക്കപ്പത്തായ കുന്തി യെയും തൊഴുതീടിനാരാദരാൽ ചിത്തഞ്ഞ ഞ്ഞവളും പുണർന്നീടിനാൾ. അന്നെരമാകുല പ്പെട്ടത്തൊഴിച്ചലിന്ദിപതാക്ഷിയാം ദ്രൌപദി വന്തിത. മറ്റു സുഭദ്രയുമത്തരയും കരഞ്ഞുകൊ വന്തീയന്നുള്ളി ജനങ്ങളും. ചുറ്റവും പിടിച്ചുമിടി ച്ചും തൊഴിച്ചുമണ്ടരമില്ലാത്തൊരു ദുഃഖമപ്പൊഴെ