Mahabharatam Kilippattu p39

p39

1 യ൯ഉറ്റവരെച്ചൊല്ലി വങ്ങിട്ടലറിയുമിതി൯റു കണ്ണുനി൪ഷിണങ്ങൊഴുകിയും വീണ്ടുമൊരുണ്ടു പിരണ്ടും പലതരം കെണു കരഞ്ഞുംങ്ങിഞ്ഞം ബരംതുള്ളിയും കൈശമഴിഞ്ഞു പൊടികൊണ്ടു നിഞ്ഞുമു൯ക്കൈശംഗം പൊറുത്തു നല്ലൊരുമത്ത ണെകുന്തിയെക്കണ്ടു പുണ൪ന്നഥ പാഞ്ചാലി സന്തതമെല്ലം കണ്ണുനിരൊഴുകുംടം ബെയതി ങ്ങിനൊരൈവ൪കുമാരരും പൌത്രകുമാരദിമ ഹ്വവുമങ്ങിനെ പിന്നൊഴുകുംടീപിരണ്ടുപൂട്ട ചൂണ്ണണെണ്ണിവണ്ണം കരയുമൊരൊക്കിന൯ ഭവ്യയില്ലാത്ത പെണ്ണുങ്ങളിൽ മുമ്പെനിങ്ങി) യുമ്മാജിത ദൈവവിപിവ൯ അംബെസുഖ ലജ്ജെ ഇമ്മലെ ഗാന്ധാരിയെക്കൈപൊറുക്കുന്ന തെങ്ങിനെതെന്നെയൊ എന്മക്കളെണ്ണി ദ്രവിക്കനിയെന്നെ ചിന്തിച്ചെന്താശരണ മെന്നിങ്ങിനി അന്ധതയുള്ളൊരു ദ്രത്തരാഷ്ട്ര നെയും മറ്റു കാലത്തികലാരെദരിച്ചതും ഉത മയായുള്ള കുന്തിയും ജ്യഷ്ട മൂത്തരെ യൊടു സൂ ദ്ര്യഗാന്ധാരിയും തങ്ങളെക്കൂടമറന്നൊഴുൽ കൊണ്ടുതങ്ങളിൽതങ്ങളിൽനന്നായിതല്ലുകയും Lamentation കണ്ണുനീർപ്പൊണിറഞ്ഞുനെലത്തു വീണുകി മക്കളെ സഹൊദരവല്ലഭങ്ങളെ വൈകാതെ കൊണ്ടുപൊക്കാള്ളുവിൻ ഇങ്ങിനെയെന്തി ന്നഞങ്ങളിരിക്കുന്നു. ഞങ്ങകൂടാതെനമ്മി ഷം ചെവാൻക്കുമൊ ഞങ്ങള്ളഞങ്ങളിനിയെ again When ന്നുകാണുന്നു. ഇത്തരം ചൊല്ലികരയുന്നനെഞ്ചത്ത ചിത്തമഴന്നൊരുഗാന്ധാരിച്ചൊല്ലിനാൾ.പൊക കുരുകൈഷ്ത്രമാക്കിയഭൂമിയിൽ പൊരിൽമരിച്ചാ രവർകളെന്നാങ്കിലും കാണാമവർതൻമൊഴി യെങ്ങുകിക്കാണെണമെന്നതൊന്നിട്ടുകി ലമ്പതൊ പൊഴിക വൈകാതെ തമ്മിലിക്കൂടൻ പൊരിൽ fallen മരിച്ചവരെക്കണ്ടുകൊള്ളുവാൻ എ ത്തിന്ന നീയുള്ളിലങ്ങിനെ തൊന്നിയതെന്ന പെരുമാനെന്ന തിക്തിരിയഷിതം. ആന്തലും God കെട്ടി നടന്നു തുടങ്ങിനാർ ഗാന്ധാരികന്തിസു ദ്രൂപാഞ്ചാലിയും ഉത്തരവരാക്കിയ മരുമക്കളന്നതി p. 375 മാർചുറ്റും നടന്നു തുടങ്ങിനാറാകുലാൽ-വൃക്ഷത്തി ന്മേൽയുദ്ധംകണ്ടഭൂപനംനിഷ്കലംഹാരയവർകൾ മാദികൃഷ്ണസ്വാത്മകനായ്കൃഷ്ണസ്മൃതിശ്വതൻ്റെ ടസ്ഥാനപ്രയാണമായ് മായൻകൂടനടത്തിവ ണന്ധവന്മരുമാക്കി. കൃഷ്ണമായെക്കണ്ടതിക്ക ല്യംമാനസെ അഷ്ടാദശക്ഷൌഹിണിബലമൊ ക്കവെപട്ടുകിടക്കുന്ന പൊക്കളത്തിലെ ച്ചെന്നുവർണ്ണിക്കുമെന്നെരംപരാശരതൻ്റെട പുത്രനനുഗ്രഹം ചെയ്യുകയാൽ ദൂരെക്കിടക്കുംശവ ങ്ങളെയൊക്കെവെ ചൂരത്തക്കണ്ടിതുഗാന്ധാരി യുന്നദാപത്തുസഹസ്രംഗജാശ്വരഥങ്ങളും പത്തിയുംപ്രത്യെകമൊടോടുക്കുടൻപത്തുമി വസവുംകൊന്നദെവവ്രതൻ അസ്ത്രപ്രവര നാമർജ്ജുനൻ തൻ്റെപത്രികൾകൊണ്ടുടൻ ഛിദ്രമാംഗവും ഭക്തപരായണനായനാരാ യണൻ തൻ്റെസരൊജപദങ്ങളിലെത്രയും ഭക്തിമുഴുത്തിട്ടുനിശ്ചലമായൊരുചിത്തവും ബദ്ധാഞ്ജലിപുണ്ഡരിഹസ്തവും എത്രയുമേല്ത്തു കീഴ്മേലശ്ശരങ്ങൾകൊണ്ടുത്തമമായൊരു മെത്തമെലങ്ങിനെ മുക്തിയമന്നറിവരുന്ന തുംപൂർവ്വപുണ്യസുമംഗലനായൊരുവന്ന