Mahabharatam Kilippattu p42

p42

ജ്വാലയും ഉമ്പർകൊണ്ടൊരു വമ്പുപ്രഭാ വവും ഗംഭീരമായൊരു ഭാവവും ഭംഗിയും ഉറ്റു ക ണ്ടു ഞാടുണെന്നയുമെത്ര കുഴികുമിഴുന്നിതെന്നി നെ തന്നെയും വെടുന്ന പെക്ഷിച്ചു പൊകൊണ്ടു തെന്നു നി. പൊല്ലു തിതെന്നം കണ്ടിതൊല്ലായ്മ ഹെ. പട്ടു കിടക്ക മെലെ കിടക്കുന്ന നിപൊല്ലുടെ കുമാരാഗ്ഗിതൊരു ചെറയിൻ. പുല്ലുകൊണ്ടൊരു ടുമ അതിതൊടുടൻ പൊടിച്ചു കാറ്റു മൊടിച്ചു കൊ ണ്ടിടുന്നുവൻ. കണ്ടുകൂടാ യെനക്കൊന്നു ഗാന്ധാ രിയും മണ്ടിനാൾ പിന്നുള്ള തണ്ടാർ തൊത്ത നം. പിന്നെ ശൊഹിച്ചുഴന്നൊരു പൊല്തു അ ന. പിന്നതുകണ്ടുകരഞ്ഞവർ ചൊല്ലിനാർ ഇത്ര കുടിലതയുണ്ടായൊരുത്തരെ പൃഥ്വിയി ൽ മരുവു ഞാൻ കണ്ടില കെശവ പണ്ടൊരുത്ത പുറനിന്നു നി ചെന്നാ൯മുകുന്ദനൊടന്തരമിത്രകുള്ളാരു നിക്കുമൊതവംശവുംകൂടമുടഞ്ഞുപൊമില്ലെ ഒരുസംശയംമുന്നെപന്തിരണ്ടുചെല്ലുന്നാ൯ അങ്ങിനെതന്നപറണമെ൯തുളളതണ്ടി ങ്ങെനിക്കുമനക്കാള്ളില് സുബലക്കെന്നാ യിതഭവതിക്കുമെനിക്കുമിതെന്നപൊലെ മത്സ്യാത്സമിത്വ൯. തങ്കിലിവണ്ണംപറയുന്ന നെരത്തയദ്ദെവനാപ്പുചെന്നാ൯ ധൃതരാഷ്ട്ര ൯സഭയില്പിണെമറിച്ചുഇവരുടെല്കാര്യം വൈകാതെസംസ്തരിപ്പിക്കി൯ നല്ലതുപറയചെ യ്ക്കിക്കമെന്തുതുല്ല്യമതിയായയദ്ദെവെ൯പാ ട്രിനാ൯-ബൃദ്ധിവിലൊചനനായനരപതിയുംദൂ ദ്ദപിനെ൯ഭാഷ്യതനമാകിഹസ്തിനമായപു രിപുക്കുടൊടീ൯ാഭാരതപ്പുമൊഴിച്ചുതക്കിമരുപിന ൯-ശുദ്ധമനസ്സുഹെതുത്യായധമ്രശുദ്ധമന സ്സാംനൃപതിയുരിക്ടീര൯ശ്രദ്ധനവ൯മനസ്സി ലാരിതണ്ണനാ൦ഭക്തപ്രിയ൯ പരമാത്മാ പത്മ ര൯ശ്രുതിനാ൦ദെവകിപുത്ര൯ ഭഗവാ൯. സർവ്വ സത്രുപനന്ദനനാകുല൯ അക്രൂര൯വിത്വ൯ നിഷ്കളനിഷ്ഗുണൻ നിർജ്ജരനായകപൂജ്യപ്രിയസഖി ചിത്താദികൾക്കുമെന്നേന്നുമറിവൊരു തത്വമതെന്നാ നാതത്വസ്ഥിതൻ പരൻ ച്യുതനസ്തതൻ വിരക്തൻ ഭുവനസഞ്ചാരത്തിനൊരുവാസപ്പൂങ്കുഴലാളൊത്തു മുക്തിപ്രദൻ ഭക്തിമുക്താത്മനാമാശക്തിയുക്തന്മഹാത ത്വമാകുന്നവൻ വൃഷ്ണിവംശോത്ഭവനാകിയമാധവൻ വിഷ്ണുഭഗവാൻ പിരിഞ്ചഹരാത്മിതൻ ജിഷ്ണതനയ കരാബ്ജധരനായുള്ളൊരുക്കൂടീമൊദാൽനടന്നീടു ന്നർതങ്ങൾ തങ്ങൾക്കുമിതന്മാക്കഴിഞ്ഞു രംഗാതീ ർത്ഥേന്നോദക്കക്രിയയും ചെയ്തുമംഗലം പൂണ്ടുപസി ഷ്ടാദിനിയുടൻ തൂടങ്ങുള്ളോടൊന്നുമെയ്തൽവൻ പൌ ലസ്ത്യൻതിൻ ശേഷം മംഗലം പിറ്റെന്നാൾമണി പൂകിതുമക്കളും-