Mahabharatam Kilippattu p48

p48

ചൊല്ലുവനെങ്കിലത്ര കെട്ടാലും പരമാർത്ഥം സല്ലൊകനദിസൂതനാകിയവസ്തു ശ്രെഷ്ഠൻ അഷ്ടരാഗങ്ങൾ ഉല്ലാസത്തൊടെ മായ്ച്ചുമഞ്ഞു ഉളിൽത്തന്റാം ഗബ്രഹ്മവച്ചതിനെയും ടൻ ദിനം വെദവെദാംഗവെദാന്താദിശാ സ്ത്രങ്ങൾ ഞങ്കൾ വെദികർമുൻപിൽഞ്ഞങ്ങ ൾ വ്വചത്തജ്ഞാനം ഞൊടും പിഞ്ചയപ്രള ഞ്ഞാഞ്ചുനികര തല്ലതിനെൽ പിഞ്ചയകരണ നാല്ല് രമയൊഗത്തൊടെ സൂഷ്മനാസികൂ ടെ മൂലാധാരത്തിങ്കൽ എന്നെഴുന്ന കുണ്ഡലി നി ശക്തിയെക്കരയേറി ചക്രങ്ങൾകടന്നു സൌദമ്മിനി നിലപൊലെമൂലാധാരബ്രഹ്മ രന്ധ്രത്തിങ്കലെന്നുള്ള മൂർദ്ദി ചന്ദ്രമണ്ഡലത്തി ങ്കൽ നിന്നൊഴുകിടും സുധാബിന്ദുക്കൾസുഖ മൂക്കിൽ വന്നു കിഴല്ലുപിണ്ഡമൂലാധാരംപ്രവിച്ചു പരമാനന്ദം പൂണ്ടുകാലദേശാവസ്ഥാദിവിസ്തൃത മനസ്സിൽധ്യേയനായവനെക്കണ്ടുഭക്തിവി ശ്വാസത്തോടെമായകൂടാതെതങ്ങിഞ്ഞൊക്ക മായിക്കരഞ്ഞാക്കപരന്നുണ്ടുണ്ടിപ്പൂനി ങ്കള സ്വരൂപത്തെ തിരിഞ്ചു സുകുമാരസ്തു ഷ്ഠരൂ പമായിത്തന്നടെഹൃദയത്തിലുറച്ചിട്ടു കാണെനന്നായിച്ചേത്തുമൂലമൂകംതിരുന്നു ഞാൻ. സന്തനുതനയനന്തർഭാഗത്തിങ്കൽ ചെന്നന്തരം കൂടാതെ കണ്ടിരിക്കുന്നിതുമിപ്പൊഴു ന്തന്തകാത്മജ സഹിങ്വാമാത്യദികളെക്കൂടെ ശന്തനു തനയനെ കാണാൻ പൊകെണമിപ്പൊ ഴ്പൂൾ ദൈവകളഞ്ചെതം ഞങ്ങങ്കല്ലെക്കെന്നരു ളിച്ചെയ്തുദൈവകാശ്രവിതിനാമൈകനായകൻ കണ്ണൻ സഹാജപുരൊഹിതസചിവസമ്മത്തെ ദൃഷ്ടസഹിതനായകുന്തിനന്ദനനൊടുംകൂടി ദ്വിജതാപസപരിവൃതനായിയദെവൻ അജ്ജന സ്സായൻകുരുക്ഷെത്രത്തിനെഴുണ്ണെള്ളിദന വത്സലന്മാർ ചെയ്തതമ്മസ്സെവമാഗ്ഗംപുഞ്ചി