Mahabharatam Kilippattu p49

p49

ദ്രനായുള്ളപുത്രനൊടടഞപുറാവൃത്തന്ദ്ര പത്തൊതാതനുടെനിയൊഗത്താൽ ക്ഷത്ര നാശനൻകുലചെയ്ക്കിത്തുമാതൃവിനെ തല്ലാരിദു വതിന്നുഭ്രപതിഷിരമ്മാരെക്കെല്ലൊടുമുടിക്കി തുമുവ്വെഴുവട്ടംരാമൻ. ക്ഷെത്രിപാലക്കന്മാരെ രക്കൊന്നു കൊന്നവരുടെശ്രൊണിതംകൊ ണ്ടുണ്ടായതിർത്ഥത്തിൽ സ്നാനംചെയ്തുമാന ഷെരിയ രാമൻ പിതൃതപ്പണംചെയ്തുഭരണ ക്കാദെഭിതെന്ന താതനൊടശുചെയ്ത്തൻ അങ്ങിനെയുള്ള തിർത്ഥമിടസദാപതൊ തിങ്ങിനശൌര്യമൊടുവിന്നെയുന്ദ്രപാലന്മാ ർനിറഞ്ഞുദനജന്മാർപിരന്നുഭൂമിതിന്നി ൽമറഞ്ഞുയദ്ധങ്ങളുംകുറഞ്ഞുകിണ്ണങ്ങളും ആവുന്നക്ഷെഹ ത്ത ദിക്ഷ്ണുക്കളുടെ ശയനസ്ഥലമിനി നടക്കവമതി ൽക്കൂടി തെരിൽ നിന്നിറങ്ങണം സയ്യകി ണ്ഡയഷ്ട്മഞ്ജരിപുരവെദവ്യാഘ്രസപത്മദാ രുകമുനിദ്രുദേവദ്വികളൊടും സാത്വികന്മാ രമമാത്രാദികളൊടും കൂടി ചിത്തകാരുണ്യ ം ബുദ്ധിദിക്കരെ ചെന്നുകണ്ടുകാൽക്കൂരി ഞ്ചുകൂടി തൊഴുതപാത്മദികൾ അസ്ഥയാ വീണനമസ്കരിച്ചുവണങ്ങിനാൻ. കാരണ നായകങ്കണാ മൃതാമ്പുധി കണ്ണൻ ധാരണ ാദികളൊടുകൂടൊടികൂടൊരു ചന്ദ്രികരി തസ്മിതമന്ദഹാസവും പൂണ്ടാനന്ദമുണ്ടൂർ മാരന്മാർ ചെക്കിത്തഴുകുന്നു. എന്താ ഭാവ മ്മൊശരീരമൊദ്ഭാവനൊരു സന്താപമുണ്ട² യതെന്നെന്നൊടുപറയെണം സമ്പ്രതി തം പുരാനെ സന്താപമടിയൻ അമ്പുകളുട ൽ തൊർമെൽക്കയാൽ മഖറാനില്ലൊയ്ര ഹംയമനിയമാസന പ്രാണയമപ്രത്യാഹാ രൌണധാരണാദ്ധ്യാന സമാധിയാം അഷ്ടാ ംഗയൊഗത്തൊടുമെന്നെസ്സെവിക്കുന്നവനൊ ട്ടുമെ സന്താപമുണ്ടാകരുതെന്നു കൊണ്ടും അർജ്ജുനാംശന്തന്നൊടിരുവരത്തിങ്കൽ സ്വച്ഛന്ദമൃത്യുവല്ലൊകെവലംഭവനെന്നാ ൽ അമ്പു)ദിവസ പഞ്ചാശദ്ദിവസമായുസ്സുമു ണ്ടീദെഹമുവെക്ഷിപ്പീടൊന്നായ്പിന്നെ ക്കൂടാം.അർക്കനാളൊക്കപ്പശ്യുംദാഹവുമാലസ്യ വുംശ്രമങ്ങളൊരുത്തനാറ്റുവൊനന്തികെ കന്നവൻ.മത്സരാദികൾ ദൊഷംവെർപെട്ടഭ വാനഞാൻ മത്സ്വഭൂപത്തെക്കണ്ടുകൊൾവണ്ണംകാ ട്ടുവനല്ലൊ സജ്ജനഹിംസചെയ്തെന്നെ ന്നൊരു വിഷാദമുണ്ടാക്കീതാത്മാവാമജ്ഞത രതിക്കരുതതിൽ അതിന്നുവണ്ണം ശ്രെമയജ്ഞ