Mahabharatam Kilippattu p55.2

p55.2

മിത്ര വഹ്നിപതിന യ്യിങ്ങളൊക്കയമെണ്ണരാജ്യത്തിന്നൊല്ലുമ ഞ്ചതുയജ്ഞവഞ്ചകിഞ്ചനകൂടാതെദൈവ ജ്ഞയെ പരിപാലിക്കുന്നിതെങ്കിഞ്ഞവ്വണ്ണമതലമയക്കം വന്നണയാതെഗുരുബ്രാഹ്മണാദി പ്രജാപാല നം താല്പ്പര്യമൊടു ചെയ്യേണം യത്നവതഃ ഞാനു മത്തൊഴിൽ പത്രങ്കലും നിത്യം ജ്ഞാനമുാകുന്ന തിന്നയിരിക്കും മൽപ്രസാദം കൊണ്ടു തന്നെ വരും ഗ തി മൽപ്രസാദം ഗൊവിന്ദപ്രസാദം തന്നെ ചിന്മയനായ ജഗന്മയൻ ഗൊവിന്ദൻ യജ്ഞെക സാക്ഷി മുകുന്ദനിരു പടിയുള്ള ജ്ഞാനൊടരുൾചെയ്തതൊരൊവന്ന നില ന്നിന്നനന്തരന്നാളുടെ വാസ പ്രസ്ഥാനിനായ്മാ റൊഴുവെള്ള പമ്പുക ഭവന്തണൊടന്ന്യനങ്ങയ ൻ അത്യന്തമിഷ്ടനായൊരു വയസ്യനായി ഭൃത്യനായി ശ്രീപദാബ്ജക്തനായി ദാസനായി സെവകനായി കവഷി ക്കാനായൊരു ഞൻ പവതിന്നായ്മരണമില്ലാവെ ൻ പ്രമാമഞ്ജഭമത്തെ ലഭിച്ചാൽ വരേണ്ട ത ത്വാത്ഥമായുള്ളൊരത്മജ്ഞാനമ്പരം സിദ്ധിക്ക വെണം പരമഗുരുവിനൊടത്താ പലങ്ങളതിനെ ന്നുമറ്റൊരയ്ക്കനെ എന്തെങ്കിലും മരിപാനുണ്ണിയുണ്ട ല്ലൊ ചിഞ്ചത്തമുഴുത്ത കരുണയുണ്ടെത്രയും ഭക്തി യനായി വിനീതനായി ശാന്തനായി സത്വഗു ണ മൊവൃത്തി യുക്തനായി തത്വജ്ഞാനമൊ തസർവ്വഗുരുതൻപദം. നിത്യമായിച്ചെതൽപ്രസാ p. 399 ദത്തിന്മൽ സിദ്ധിക്കവെണമത്തജ്ഞാനശെഖ രം. സാക്ഷാൽസകലജഗൽഗുരുവായൊരുമൊ ക്ഷപ്രദന്തിരുവടിതന്നെ നോക്കിലെനി ക്കുഗുരുവായതാകയാൽനിക്കെണമത്യതമായൊരു മാഹാത്മ്യമാകെ. എന്നരചെക്കൂടിവള്ളിപൂഞ്ചെ ർത്തു പിന്നെയുംപിന്നെയും നിന്നവർക്കൊൻ മകൻകണ്ണന്തിരുവടിയുടെ ഭക്തനാം ജി ഷ്ണു തന്നൊടു ചിരിച്ചരുളിച്ചെയ്തു ജ്ഞാനം പ ലവിധമുണ്ടു പരമാർത്ഥജ്ഞാനത്തിനൊടു സമ മല്ല ഇതൊന്നും കേവലജ്ഞാനമുഖദർശിച്ചിടുവാ ൻ എവരുള്ളു ജഗത്തിങ്കൽ നിരൂപിച്ചാൽ എങ്ങു ന്നുമുണ്ടൊരുതൻ പുനരങ്കിലതെങ്ങിനെ ചെന്നു കണ്ടെത്തിയറിയുന്നു ചിത്തവിഷയ നിർഗ്ഗതനായുള്ളൊരു ഭക്തൻ പരമാർത്ഥജ്ഞ ജ്ഞാനിയായവൻ സ്വസ്ഥനായി സ്വതന്ത്രസഞ്ച രിക്കും.