Mahabharatam Kilippattu p55
Mahābhāratam Kiḷippāṭṭu p55
- Language
- Malayalam
p55.1
മെങ്കിലും ചെയ്തുകൊള്ളണം അശ്വമേധം ചിരവൊളുള്ളിതിങ്കെ ച്ചാൽ തീർന്നിട്ടു പാണ്ഡ്യ രാജാക്കന്മാർ വൈവസ്വതാത്മജ ന്റെ ചെവായ തപദം കൈവണ്ടിപ്പുറത്തിന്നൊ നന്നെരം നെരെ പിതാവിനെല്ലൊ ദുവാഷമ കാത്തു വഹിയെന്ന പ്രതിഭ വാനിയെ എന്തെന്നരുൾ ചെയ്ത തു നിന്തിരുവടി സന്തതങ്ങത്തെ ചെയ്തതിന്നുള്ളൊരു ദുഃഖത്തിലൊക്ക മരിച്ചിതു ബന്ധുക്കളതൊക്കുമല്ലെ ന്നറിക മുനീശ്വര ശ്രീബാദരായണനഞ്ചാതെഴു ന്നെരു ശ്രീവാസുദേവത്തോടുപ്പനെല്ലൊ ഭവാൻ. വി ജ്ഞാഭക്കനാം കുഴച്ചുകിലല്ലെ തും. ഇജ്ജനി തിരുവടി സാ p. 398 ക്ഷിമൽ ജഗന്മയൻ ബന്ധുവായുണ്ടല്ലൊ സന്തതമ ന്തിക്കെ. ചിന്തിച്ചതൊക്കെ സാധിച്ചുകൊള്ളുവാ ൻ - എന്നാലുമൊന്നുണ്ടു ഞാൻ നിന്നു ചൊല്ലുന്നു മൂന്നും മരുത്തനാകുന്ന മഹീ പതി ഹിമവാങ്കന്നിൻ പടക്കെ ദൂരത്തു പണ്ടൊരു ര മരുത്തനാകുന്നുവൻശങ്കാവിഹീനം പുരൊഹിത കുംഭിയാമെന്മവെക്ഷിപ്പതുകൊപ്പയിരിക്കുന്നെൻ മിന്ദ്രെഷ്ണമെകിലുമപ്പൊൾ തനിക്കെന്നാൻ ആചാ യ്യ്വസഹൊദരനായ സംവർത്തനെയാചാരവുംചെയ്തുയാ ഗിച്ചുഭൂവനം. ഉച്ഛിഷ്ടത്തെഗണിച്ചികഷ്ടങ്ങളൊ നിഷ്ഠവിപ്പിക്കുന്നതുബ്ബൊന്നുണ്ണയം. എന്നുതു കെട്ടുതൊളിഞ്ഞു മരുത്തനും ആനന്ദതാണ്ഡിവൻ നക്കം മുഖംചെയ്തൊൻ അദ്ധ്വഭികൾക്കഴിച്ചിദ്ധി ന്നതും പൃത്ഥിവീതിനിധി ചെയ്താനതൊക്കവെ ഉണ്ട്രിക്കുന്നു പനി മലക്കലത്ര കൊണ്ടുപൊ ന്നാ ലുമതൊംമടിയാതെ പൃത്ഥിപതികൾ നിധി യെടുത്തെത്രയുമുത്തമമായയജ്ഞം ചെയ്തുകൊള്ളു ണം. അതിനാൽത്ര വെച്ചവർക്കും ഗതി വരും മന വമ്മാക്കും ഗതി വരും നിണ്ണയം. എന്നുതു വെ കെട്ടു തൊഴുതെളി പതംഗരനന്ദനനായൊള്ള ർമ്മുനിവരൻ ദെവദെവൻ വാസുദെവജ്ജഗല്പ തി ദെവകീനന്ദനനബ്ബജ മാധവൻ ഭക്തനായ ദ്ധാത്മജന്നൊടുവിനെന്നു.
p55.2
മിത്ര വഹ്നിപതിന യ്യിങ്ങളൊക്കയമെണ്ണരാജ്യത്തിന്നൊല്ലുമ ഞ്ചതുയജ്ഞവഞ്ചകിഞ്ചനകൂടാതെദൈവ ജ്ഞയെ പരിപാലിക്കുന്നിതെങ്കിഞ്ഞവ്വണ്ണമതലമയക്കം വന്നണയാതെഗുരുബ്രാഹ്മണാദി പ്രജാപാല നം താല്പ്പര്യമൊടു ചെയ്യേണം യത്നവതഃ ഞാനു മത്തൊഴിൽ പത്രങ്കലും നിത്യം ജ്ഞാനമുാകുന്ന തിന്നയിരിക്കും മൽപ്രസാദം കൊണ്ടു തന്നെ വരും ഗ തി മൽപ്രസാദം ഗൊവിന്ദപ്രസാദം തന്നെ ചിന്മയനായ ജഗന്മയൻ ഗൊവിന്ദൻ യജ്ഞെക സാക്ഷി മുകുന്ദനിരു പടിയുള്ള ജ്ഞാനൊടരുൾചെയ്തതൊരൊവന്ന നില ന്നിന്നനന്തരന്നാളുടെ വാസ പ്രസ്ഥാനിനായ്മാ റൊഴുവെള്ള പമ്പുക ഭവന്തണൊടന്ന്യനങ്ങയ ൻ അത്യന്തമിഷ്ടനായൊരു വയസ്യനായി ഭൃത്യനായി ശ്രീപദാബ്ജക്തനായി ദാസനായി സെവകനായി കവഷി ക്കാനായൊരു ഞൻ പവതിന്നായ്മരണമില്ലാവെ ൻ പ്രമാമഞ്ജഭമത്തെ ലഭിച്ചാൽ വരേണ്ട ത ത്വാത്ഥമായുള്ളൊരത്മജ്ഞാനമ്പരം സിദ്ധിക്ക വെണം പരമഗുരുവിനൊടത്താ പലങ്ങളതിനെ ന്നുമറ്റൊരയ്ക്കനെ എന്തെങ്കിലും മരിപാനുണ്ണിയുണ്ട ല്ലൊ ചിഞ്ചത്തമുഴുത്ത കരുണയുണ്ടെത്രയും ഭക്തി യനായി വിനീതനായി ശാന്തനായി സത്വഗു ണ മൊവൃത്തി യുക്തനായി തത്വജ്ഞാനമൊ തസർവ്വഗുരുതൻപദം. നിത്യമായിച്ചെതൽപ്രസാ p. 399 ദത്തിന്മൽ സിദ്ധിക്കവെണമത്തജ്ഞാനശെഖ രം. സാക്ഷാൽസകലജഗൽഗുരുവായൊരുമൊ ക്ഷപ്രദന്തിരുവടിതന്നെ നോക്കിലെനി ക്കുഗുരുവായതാകയാൽനിക്കെണമത്യതമായൊരു മാഹാത്മ്യമാകെ. എന്നരചെക്കൂടിവള്ളിപൂഞ്ചെ ർത്തു പിന്നെയുംപിന്നെയും നിന്നവർക്കൊൻ മകൻകണ്ണന്തിരുവടിയുടെ ഭക്തനാം ജി ഷ്ണു തന്നൊടു ചിരിച്ചരുളിച്ചെയ്തു ജ്ഞാനം പ ലവിധമുണ്ടു പരമാർത്ഥജ്ഞാനത്തിനൊടു സമ മല്ല ഇതൊന്നും കേവലജ്ഞാനമുഖദർശിച്ചിടുവാ ൻ എവരുള്ളു ജഗത്തിങ്കൽ നിരൂപിച്ചാൽ എങ്ങു ന്നുമുണ്ടൊരുതൻ പുനരങ്കിലതെങ്ങിനെ ചെന്നു കണ്ടെത്തിയറിയുന്നു ചിത്തവിഷയ നിർഗ്ഗതനായുള്ളൊരു ഭക്തൻ പരമാർത്ഥജ്ഞ ജ്ഞാനിയായവൻ സ്വസ്ഥനായി സ്വതന്ത്രസഞ്ച രിക്കും.
p55.3
പിയെന്തു ഭക്തനായൊരു ഗുരുവിനെയെ ങ്ങാനുമൊരുത്തനാളൊരുത്തനെ ഹൃദി നിശ്ചയിച്ചീശ്വരനായ തമ്പുരാനെക്കൊൾക്കൾ ക്കുള്ളിലവന്റെ മാഹാത്മ്യം എത്രമാത്രമെന്നെ ങ്ങളിലൊന്നന്നബൊധമൊഴിഞ്ഞവർക്കുണ്ട ാകയില്ലല്ലൊവിളങ്ങുന്നത്മരൂപീന്മയരസം। വെള്ളത്തിലുള്ളജ്ഞതങ്ങൾക്കറിയാമൊ ജ്ഞാനി ക്കൊഴിഞ്ഞറിയാമല്ലൊകെവലം ജ്ഞാനിയായ ഗുരുവത്തന്നെയിരിക്കലും അങ്ങിനെയുള്ള ഗുരുനാഥനെക്കണ്ടുമംഗല പാദാവണങ്ങിമം കാലം ശുശ്രൂഷയാ പസിച്ചാലൊരു കാലത്തി ശ്വാസഭക്തികൾകണ്ടു ഗുരുനാഥൻ പരപ്രസ ാദിച്ചുപദെശവും നൽകുന്തീരം ജനനമരണവു।
p55.4
മെന്നതഞ്ചെതും പരമാത്മനാവെന്നജ്ജീവന്നും പഭദമ്പറഞ്ഞതിന്നൊട്ടങ്ങെൻപൂതായ്ക്കമ്പ തിന്നുകൂടഞ്ചുംനിയെന്മമ്മഹസംബന്ധനാ യെക്കുന്നുന്നെന്നാളുമൊല്ലിയൊതെരിയിതു ന്നങ്ങിന്നെന്നോടത്തെക്കു വെനീറ്റിൽ വരച്ച വരയായ്കുമഞ്ഞിഞ്ഞെങ്കെനിക്കും പരമാത്മ സ്വരൂപനീയാള്ളഞാനുണ്ടല്ലൊ ചൊല്ലുവാ നെനിക്കും പക്ഷിൽനിഷയമല്ലാതെത്മ ജ്ഞാനമാർക്കുമെ കെട്ടാൽ മതിയാകില്ലല്ലൊ ഞാനെന്മമ്മഞ്ചാടെനിക്കെന്നുമുള്ള ല്ലദുഭ്രാന്തിക്കൊണ്ടത്രയും കുസ്ഥലമാനസങ്ങ ളിലുണ്ടാകുന്നു പിന്നെ സുഖവും വഴിതെറ്റി ജ്ജന്മമടിയാം പഞ്ചഭുവനങ്ങളെക്കുകൊണ്ടും ഭൂവാരിവഹ്നിവാതാകാശവും പിന്നെ ഗന്ധരൂ പസ്പർശശബ്ദങ്ങളും പിന്നെ പ്രാണങ്കിവച ക്കുംത്വക് ശ്രുവണങ്ങളും വാക്പാണിപാദവാ യ്യുരൂപസ്ഥങ്ങളും ദാനവചനഗതിവിസർഗ്ഗാ നന്ദം മനസ്സു ബുദ്ധ്യാഹംകാരചിത്തങ്ങളും തദ്വിഷയങ്ങളും പ്രമാണാദികളുമജ്ജീ വൻമല്ല കെളാത്താവാകുന്നു തന്നിലെതാന ന്നേണമെല്ലാറ്റിൻ ഭിത്തിയിന്മേൽപോലെ സകലത്തിന്നും സാക്ഷിയായി ഒന്നുമെച്ചെയ്യാ തൊന്നോടുപറ്റാതെയിരിക്കുന്നതാന്നല്ലൊരി ന്നൊട്ടുമെച്ചെയ്യാതുകൊണ്ടെല്ലാറ്റിൻ മൊക്ക ച്ചെയ്ത്തുമുണ്ടാക്കിനല്ലതൊക്കെയുമനാതി യായിത്തെപ്പൊഴും വെള്ളത്തിൽമുങ്ങിക്കിട ക്കും കലത്തിന്നുള്ളിലും പിന്നെപ്പൂറത്തും നി റഞ്ഞൊരു വെള്ളം കണക്കെ ജഗത്തിലെങ്കൊ ക്കവെപ്പൂവിണ്ടിരിപ്പതന്മഹ പരബ്രഹ്മം രൂപംദ്വിഹിനം ഏകം പരമപ്പുഖം തത്സരൂപമറി വാൻ കൃത്വവാം പരമെശ്വരനം ശ്രീകൃഷ്ണൻ ചൂടുകി ലാത്മമെ പുത്രമിത്രാത്മ കളത്രഭൃത്യാദികൾ നിത്യമല്ലെത്രയും പ്പത്മമെ എന്നാൽ തന്രി ത്യവിരക്തനായി നിത്യമായി സത്യമായി ത ത്വാത്മമാകുമത്മവുമാലാച്ചും താൻ മെണ്ണ ാക്കെത്തീഞ്ഞാശ്രകാണായ്വതും തന്നെ ശ്രിക്രു ണ്ണതമൊന്നില്ലെക്കെണ്ണന്നരൊ ഇത്ഥംഭഗവാ ന്താൻ ചെയ്തുതൊക്കെ വെനിന്ദകരിച്ചുപ്പൊ ഒന്നികു ചെയ്വാൻ വമ്പണി കെട്ടിപ്പണ്ണം ഭഗവ ദ്വചനം പരത്മനാ ബ്രഹ്മമാരൊട്ടി നടന്നങ്ങി വൊടെ ഹസ്തിനാപുരിപുക്കു വന്ദിച്ചു പ്പതി /
p55.5
Hastings / പതിയായ ധർമ്മജൻ തൻ പദം പാണ്ഡവന്മാരും ഭഗവൻമ്മാകി ചെന്നു പരണ്ടു പ്പാലയം പു ക്കൊരനന്തരം പുത്രമിത്രാദികളൊക്ക മരിക്ക യാൽ എത്രയും ഖെദം കലർന്ന ജനങ്ങളെക്ക ണ്ടപ്പുറത്തു നടന്നിസ്സ ക്രീത്യാപരാശരപുത്രനെയും തൊഴുതാസ്ഥ യാൽഭുഞ്ജിച്ചുദിവ്യവുഞ്ചെയ്കൾ പിന്നെപ രാശരനന്ദനഞ്ചൊല്ലിയ പുണ്യനിധിയെപ്പാ നാപ്പുറപ്പെട്ടാർ തങ്ങൾനാലംഗപ്പടയൊടുങ്കൂ ടെപ്പൊത്ഥിവന്മാരുംദ്വിജന്മന്മാരുമെരുമൊ മുനിമാരുമായിനെരെവടക്കൊട്ടുസാമൊദമുള്ള നടന്നുബെഗത്തൊടെ കാനനശൈല നദികളും ദെശങ്ങൾനാനാ നരെന്ദ്രന്മാർവാഴുന്നതാജ്യം ങ്ങൾപിന്നിട്ടുകൈലാസമാകിയകു ന്നിന്മെൽചെന്നുമഹെശ്വരപാദങ്ങൾ നന്നായ്വ്വ ണങ്ങിനർ ഭക്തിയൊടെയവർ പിന്നെ മഹെ ശ്വരപൂജയുംചെയ്തീതു കുന്നിന്മകളെയും മ ക്കളെയും കണ്ടുനന്ദിച്ചു നന്ദികെശാദിഭൂത ങ്ങൾക്കും ഇശ്വരന്മാരുപൂജിച്ചുസെവിച്ചർ നന്നായനുഗ്രവിച്ചുമഹാദെവനും പിന്നെപനി മലതങ്കലാമാരഞ്ചെ ചെന്നുകണ്ടിടൊരത്ഭു തമായൊരറം ഉന്നതമായശിവരങ്ങളുംകണ്ടു നിന്നു ശിവശിവയെൻകണ്ണീടിനാർ- ബലമാ തപൊബലമുള്ളപുരൊഹിതനൊത്ത ഝ തരത്തിലെഹൊമപൂജാദികൾച്ചെരുതിയിക്കത്തി രിക്കുന്നദെവതമാരെയുംപൂജിച്ചുതുടങ്ങി വരുതി) p. 401 ന്വർപ്പിന്നെക്കള്ളിച്ചനിധികണ്ടെനെരത്തുപറഞ്ഞ find treasure തരിസ്തുയം ചൊല്ലൂവതല്ലെതും.
p55.6
പൊന്നുകൊണ്ടു ള്ളപാത്രങ്ങൾ പലതരം ഉന്നതപാരണ വാങ്ങിപ ശ്രവൃക്ഷമെന്നിവ പൊന്നുകൊണ്ടുള്ളതനവധി മൂലഫലങ്ങൾപൊലെചമച്ചുള്ളതം മാലകളാദി യാമാഭരണങ്ങളും അരഘലിയങ്ങൾകണ്ടാലുമൊ രൊന്നി വതംഅങ്ങുടെ കഴിക്കാന്നമുക്കല്ലൊ nur können sie den Arm oder Fuß പണ്ടുള്ളദെഹങ്ങൾക്കത്രെ വലുതിവ കണ്ടായുന്നാം anbringen, und sie anfängen ഭൂമികൾക്കുസമമെല്ലൊ എന്നിവയൊരൊന്മരി സ്തുയം കണ്ടവരെഹ്രൊപ്രമാലാപവുംചെയ്തുകൊണ്ട തു കാൽ തരം ദരമില്ലാതെ ഉള്ള രതനങ്ങളും മരവുമാതൃവൃക്ഷങ്ങളായവസ്തുക്കളും ഒക്കയെ പൂത്തൊരു പൊന്നിന്മലപൊലെപൊക്കത്തില ഞ്ചുകൂട്ടീടനവരെന്മരം. പണ്ടു പണ്ടുള്ളരാ ജാക്കള്ളിതൊങ്ങിനെ ഉണ്ടായവാറത്രെ! ക്രുമത്ഭുതം. ക്ഷൊണിപതികുസമദ്ധി പണ്ടിപ്പ ന്നം നാണമാകുന്നു നമുക്കിതുകാണമ്പൊൾ ഇതുകം പറഞ്ചുപറഞ്ഞവരൊരുരൊരു ഹസ്തികൾവാങ്ങി ക്കൊടുകണ്ടെങ്ങും ഹസ്തഭാരശ്രമം ഉണ്ടാകളു ത്തിരുന്നാഴിച്ചുമന്നൊരലക്ഷത്തിലും പുറന്തി ന്നെയുമെങ്ങാറൊകിക്കരന്മാർ ചുമന്നെണ്ണാ തിരക്കൊടികണ്ടല്ലൊപിന്നെയും തെരുതൊട്ടു കൂടവയൊക്കെനിറഞ്ഞാതടെ ചൊറൊഞ്ചു കാലാ ളുമന്നാർ വിശേഷിച്ചും സേനാപതികളും(ന്റൊ പരമ്മാതൃമമാനമ്പെടിഞ്ഞുചുമന്നാരതുന്നെരം ഭീമസെനന്താനെച്ചുത്തനടത്തിയ ഭൂമിയുമെന്നി ട്ടതുഞ്ചാടിയതനെ രത്തങ്ങളെടുത്തുവന്നൊ രുമൂലന്നിങ്ങു തങ്ങുൾതങ്ങുൾക്കാവശ്യമുള്ള പ ദാർത്ഥങ്ങൾതങ്ങുൾ തങ്ങുൾച്ചുമന്നിട്ടു പിന്നെങ്ങു പൂകുഞെങ്ങുങ്കളിച്ചുള്ളതഞ്ചുവെഷന്നറത്തു റാം എന്നങ്ങയച്ചുകൊടുത്തിയജ്ജുൻതന ന്നോട്ടുകൂടവെപൊയവർക്കൊക്കവെ ആനന്ദ മൊടുനിധിയുമെല്ലിച്ചുമാനംകലന്നമഹീപാ തിശീരന്മാർ ആനയുംതെരും കുതിരയും കാ ലാളുമനകദുന്ദുഭിശംബാദിവദ്യവും ആന ന്ദമുള്ളിൽനിറഞ്ഞു വഴിയെത്തെയുമന്നപ ങ്ങങ്ങൊടു മതം വെവ്വേറെ ചൊല്ലീതൊരുത്തമൻ [returned] 188 ച്ചു നടക്കൊണ്ടാർ ചൊല്ലീച്ചിതികാശവും വിമാന ങ്ങളാൺ.
p55.7
വാസുദെവൻ ദെവദെവൻ ജഗല്പതി വാസുപണ്ഡിതൻ നന്ദജന്മാധവൻ വാസവ പൂജ്യ പ്രിയ വയസ്യൻ വരൻ വാസുകീ പൂജ്യൻഭൊ ഗീശയനനെ മാനസത്തിൽ നിരന്നതും ഭക്തൻ മനമില്ലാത വിഭൂതിയുടയവൻ മാനവനാക്കി ത ന്നൊരു മായാമയൻ മുനിമാർ മണിയെക്ക ച്ചൊരാധിപൻ ഗന്ധർവസാന്ത്വികീ സ്മരണ സാം ബങ്കീട്ടുള പുത്രന്മാരു മഗ്രജന്മാനുമായി മത്ത।
p55.8
ഗജരഥവാജീപദാതിയായുത്തമസൈന്യസമെ തം മ പാഹിമാം പാഹിമാം ദേവകിനന്ദന പാഹിമാം പാഹി മാം ശങ്ക്ലപാണിയെ സന്താന സന്താന സന്താന സന്നിഭ സന്താപനാശന സന്തോഷ കാരണ ചി ന്തിതചിന്താമണെ ജഗന്മംഗല ഹന്ത ഹാ ഹാ ശര ണം ചരണാംബുജം ശരണ്ണം ശരണം ശരണം മു രിശൊ വൃഷ്ണിപ്രവരശരണം മധുരിപൊ വിഷ്ണൊ ശരണം ശരണം അം വിടൊണ്ടിഷ്ണൂ പദ്മശര ണം ജഗൽപ്രഭൊ പാരണതാപനിവാരണ കാരണകാരണപൂരുഷ നാഥ നരകഞ്ചൊദാ രണ വാരണ മാരണ ഹാരണ ചാരണസെ വിത കൃഷ്ണ ഹൃഷിയെ നാരായണശരണം ശരണം വാരണഹരവന്ദിതനാരകനാശന നളിജനമനൊമൊഹനകൊമളനാരായണശ രണം കമലക്ഷതൈ- ഇത്ഥം കരഞ്ഞില്ലഴുത്തരത ന്നുടെ ചിത്തതാപം കണ്ടുകുന്തിയും വെന്നരം ഭക്തി കലർന്നു മുകുന്ദപദാംബുജം നത്വാകുലം മമരക്ഷി ച്ചരുളെന്നാൽ സത്യപരായണ സസ്മിതയാഹരെ തത്സർവ്വസകല ജഗല്പത്തെ ഭക്തപ്രിയ പര മാനന്ദ ഗൊവിന്ദ മുക്തിപ്രദമുരാരെ തെരമാപ ഞെട്ടി കാൽക്കൽ വീണുകരഞ്ഞു പറഞ്ഞെന്റെ രക്ഷകൻ കേശവ മാധവ ശ്രീനിധെ ശൊകജ്വരമരനാദി കളില്ലാത്ത യോഗെശ്വരപ്രിയ കംസഹ ര ദാമോദര ഹരെ കാരുണ്യവാരിധെ കോമള വിഗ്രഹ ദൌത്യ കുലപന്തെ പുണ്ഡരീകാക്ഷ ന ശ്ചിതാംബരഹരെ പുണ്ഡരീകോദര ശംഖചക്രാ യുധ വിശ്വംഭര പരമെശ്വര ശാശ്വത നിത്യരൂ പ പതതിശ്വരധ്വജഭൊ-നിക്കൊഴിഞ്ഞൊരു മറ്റൊരു നാഥനില്ല നിൻ മായാവിലാസങ്ങളക്കരി ഞ്ഞീടുവാൻ നിക്കൊഴിഞ്ഞൊരു രക്ഷിപ്പത ഞങ്ങ ളെ നീയല്ലയൊ കാത്തുകൊൾണ്ടതിനിക്കുമൊ നീ യെന്നതൊഴിഞ്ഞൊക്കെയറിയുന്നില്ലെത്തൊരു നാളും-പുണ്ണ്യ പുരുഷ പുരുഷൊത്തമ ഭൊ സ്ഥാവരജംഗമ ജാതികൾക്കൊക്കവെ ജീവനാകുന്ന നിനക്കു നൊപ്പമില്ലൽ ജീവനില്ലാതെ പിറന്ന (കുമാരൻ) കിടാവിന്നു ജീവനുണ്ടാക്കുവാനെന്തൊരു സങ്ക ടം-സന്താപമൊടു തൊഴുതു വീണിങ്ങിനെയൊക്ക ന്നികുമണ്ണന്തന്നെ സുഭദ്രയും അന്തിക്കണീ ങ്ങ കുന്ദപ്പൂവുണ്ടീ ജനനം വെന്തഴൽ പൂണ്ടുക രയുന്നതൊന്നെരം അച്യുതൻ വന്നു കണ്ടു