Mahabharatam Kilippattu p67

p67

മതിൽ പതത്തെ-പുരന്ദരാത്മജനിവയെ ല്ലാം കണ്ടു പരന്തുത ഷണെ മനസി ചിന്തിച്ചു ഇതന്തനെന്താമരണ്ണെതിരതി പര ഞ്ചു ഭക്തനതു കപ്പടെല്ലാം-യദുവരനാ മാവുകന്തണൊടതിരൂതം ചൊല്ലെണമെന്ന ത്തൂരലെക്കാൻ ഉടനെ പാരിജാതകവുമെ ന്നരം നടകൊണ്ടു മെല്ലെ ഉടൻ ചെറൊടെ നട ന്നാരഹികൻ വഴിയെ പൊയി ചെന്നു കിട ന്ന യാദവരുടല്ലെലാം കണ്ടു ചിതയുമണ്ണു ന ഞ്ചമച്ചാനന്നെരം അതിസുഗന്ധ ചന്ദന തരുക്കളാൽ മധുരിപുവിന്നുപ്പടലൊടു ചെന്നു ചിതകിലാഴ്മാർ മടിയാതെ ചാടിയുമൊഴുക്ക ളാം പ്രണകിനിമാരും മധുമഥനന്തനടലൊ ടു ചെന്നു ഭലഭിച്ചു സായൂജ്യ മെകക്തകാലം തപസ്സു പണ്ടൊരുകഴിച്ചതു മൂലം തനയനാ യ്യ്ന്നു പിറന്ന കൃഷ്ണനെ മനസ്സാചിന്തിച്ചുമര ണ്ണം പ്രാപിച്ചു വസുദെവപ്പൊനായെയും പ്രഞ്ജ ഉചി വസുമതിപതിയൊടുച്ചെണ്ണീടന്നെൻ