Mahabharatam Kilippattu p8.2

p8.2

പ്രണയമതിൽമുഴു രവിവരുതമാരുടെൻപ്രത്യഗ്രമൈത്രത്യുൽക്കിരി ട്യ്ക്കും പുദനചതുരതകലരുമരവരനന്ദനൻപ്ര ത്യക്ഷനാകിയകണ്ണെൻ്റെയൊഗത്താൽ അമിതക രബലമുടയ രഥികളവർ തങ്ങളിൽ അന്ത്രശസ്ത്ര ങ്ങൾ വർഷിച്ചുതുടൻ നിശിതതരവിശിഖഗണ മുടനടനയച്ച പൊത്തൽ വെല്ലുത്ത രാമങ്ങപൂതൊ രും ദ്രുതം പരനിവഹകുലശമനകരതിരിവരുത മ്മിൽ പത്തു നൂറായിരമൊത്തു കൂട്ടിട്ടൊർപരവ ശതപെരുക്കിയൊരു പടയുമതുകണ്ടുടൻ പരമദർ പെടികന്നുമരുവൊളുടൻ ത്വരിതമെതു പൊയ തു കണ്ടുകുലവരൻ സന്നിയൌവുഴുക്കനങ്ങളുമെ രണ്ടുണ്ടായിരു തമ്മുലതരസമരഭൂമിയടീതിദൈവ പുത്രൻ ദുശ്ശസനനൊടുചൊല്ലിനാനീവണ്ണം അമ രകുലവരസുതനമ്മമിതബല സംയുതമക്ഷൊമുത / ലവണജുഴന്തൊരുനിഷധമതിൽക്കണമതി ൽക്കദമത്രയും എങ്ങിതു കാൺകാവലങ്ങിതഞ്ഞൊ ന്നൊടൊ ദഹനകണസദൃശശരനികരമായതെന്ന ടെദെഹവുമൊക്കവെ കാണാഞ്ഞുറങ്ങിതുംമട്ടികു മിടൊരുച്ചുമടിലിനിയടയൊക്കവെക്ഷൌരമെ നിക്കുനികില്ലജ്ജിപ്പിക്കയിൽ.അസുരസുരസമര സമ്മീതക്കരുതമാക്കിൽ മദ്ദാഹവങ്ങിങ്ങനെകണ്ടി ട്ടുമില്ലഞാൻ അഹിതകുലവത്താടഹമെതു പൊതുഞ്ഞൊരുവകൊണ്ടാഹനകണ്ടിട്ടുമില്ല ഞാനിണ്ണയം. പുനരിനിയുമൊരുമയൊടുമരു കവിണ്ണങ്ങാതെ പൊരിൽ മരിയാതിരിക്കണെ മെങ്കിലൊ പുകഴ്പെരിയവിരുപതി ജനുപവ രനസാദരം ദോഷന്മാരെതിങ്ങൾനാടുനൽകി ട്ടപ്പിൻ.