Mahabharatam Kilippattu p8.3

p8.3

ഹിതവചനമിതിവിധതരമഥവിതാ മഹനിത്ഥം പറഞ്ഞുപറഞ്ഞിരിക്കെത്തൊക്കല ഹമതിരഭസതരമരുമയൊടു ചെയ്തു ചെക്കണ്ട ങ്ങൾ കൊണ്ടുടൻ ഭൂമിയിൽ വീണു തൽവിധ തരനിശിതശരശതമുടനെൽക്കയാൽ ഛിന്ന തണരമവനിയിൽ തട്ടിലങ്ങൊരു പുഷ്പദന്തനട ലിൽണ്ണപവരങ്കളൊഹിതം.ദെഹവുമഹുശര ശയനത്തിങ്കൽ ഭീഷ്മനചരണസരസീരുഹയു ഗളവും കണ്ടു മോഹമകന്നുവസിഷ്ഠാദിഭൃഗുഭര ദ്വാജദിവസസമരമിതിമുനിവരനനുഗ്രഹാൽ സഞ്ജ യനിത്ഥം പറഞ്ഞൊരനന്തരം അഖിലബലകല ഹമിതി സചിവവചനമകെട്ടഞ്ജസാമൊഹിച്ചു വീണ്ടു ധൃതരാഷ്ട്രർ കൎണ്ണരമിതജ്ജാതമൊടു പറഞ്ഞ തിതന്നുടെ മഹായുദ്ധിൽ പൻ വീണെങ്ങും ചൊല്ലി നൻ-യജ്ജ മനസികലുഷതകളഖിലമവനീപതെ ദെഹമനിത്യമെന്നുളതറിക നീ-നിഖിലനൃപ കുലവരരുമമിതബല സംയുതൻ നിന്നുടെ മക്കളും കുന്തിതനയരും തദനന്തരജ്ജ നിജമനസികലഷ തശൊകെന്ന ധൎമ്മരാജാവും ഉള്ള ബന്ധുക്കളെങ്ങു ളും ജഗദധിപനജ്ജനമലജ്ജനം മുനിവൃന്ദവും ചെ ന്നതദൃഷ്ട്വാ തടെയരികത്തു വടുവൊളുടനതി നികടമവരവർക്കരഞ്ഞജ്ജ വന്ദതി രഞ്ഞതങ്ങു ബന്ധുക്കളെക്കണ്ടുവിനയമൊടുകുരുപൃഷ്ടഭ ന്തിരഥനനാംകുലൻ പിന്നെതിൽ മുമ്പൻ വന്നു ഭൂവരൻ ഭീഷ്മർ നരക്കരിപുനളിന ദലനയനനെ കൃഷ്ണാൽ ഉൾക്കൊണ്ടല്ലൊ വരണട്ടപരംത്തീ ഭഗവൻ ഹൃദയമൃതദൃവമനനയവുമറിവാന വൻ ചൊല്ലിനന്ദിണെന്നുമല്ലൊടെ തഭീ-സദ യമദികമുഖമലതരവചനമമ്പാഴുതാണ്ടവൊ യൊരുതലകുലുക്കിലുവാൻ വിമലമതിഭൂപലത രമിലിവൊരുസമുന്നതം വെണ്മപ്രധാനമെന്ന തുകൊൾകയാൽ കുമതികുരുകുലപതിസുയൊ ധനൻ വൈകാതെപച്ചതലവണകൊണ്ടുചെ ന്നീടിനാൻ പുനർമ്മിതഹസിതമുഖഞ്ചെയ്തു ചൊല്ലീടിനാൻ പൊട്ടനത്രെ നീ സുയൊധന നിർണ്ണയം. തുഹിനകരകുലജനനമിഹനിഫ ലമിവനെത്തള്ളി വറ്റുകിത വെളളാലെതിക്കൈ കുംകണയൊടുമ്പിണ്ഡയപതി തനയവിരൊ വാഴുന്നീകണ്ടുനില്ലാതെതലകുലുക്കീടെന്നൊ ൻ.