Mahabharatam Kilippattu p9.2

p9.2

നാശംകുളഞ്ചുവരന്തരുന്നണ്ടുഞാൻ ചിന്തിത്തെങ്കിൽ യുധിഷ്ഠിരന്തന്നെയും ബന്ധിച്ചുകൊ ണ്ടു വന്നു നൽക്കുകവെണ്ടതും അങ്ങിനെതന്നെകൊ രന്തരമില്ലതിന്നങ്ങിനെയഞ്ചാൽ ഞാൻഞെരിഞ്ഞി ലൊഹെന്ദ്രതുല്ല്യപ്രതിജ്ഞയെ ചെയ്തു ചെൻ യുധി ഷ്ഠിരന്തന്നൊടുചൊല്ലിനാൻ കൂറുള്ള ദൂതനുതങ്കെട്ടു ധർമ്മൻ നിറംമനസ്സൊടു മാധവന്തൻടെ ചെവടിത്ത രിണെവന്ദിച്ചു ചൊല്ലിനാൻ കൈവല്യനന്ദഭൂതജ്ഞ ഗന്നായക ബന്ധിച്ചുകൊണ്ടുപൊമെന്നയീമാഴ്ച നൌരന്തരമില്ലതിനെന്നയറിഞ്ചാലും ചിന്തിച്ചുക്കി തീർക്കും കുന്ന നമ്മറയുള്ള ബന്ധുക്കളും പറഞീട ന്നരെ നമ്മ തില്ലന്തക്കവെവരിഞ്ഞു തന്നതെന്നവരികിലും ശക്കിയാ ക്കൊത്തു മെവെങ്കി ഞങ്ങതെന്നുശംബ്ംതിരിച്ചെതും വെഴുത്ര പടകൂഡം ഭയങ്കരമായി വന്തിഞെതും- ചി ത്തിര രഞ്ചുയുരത്തമസംഗ്ഗ്രമായി-സൂര്യ്യനുമഴത്തി യുംപൊങ്ങുഞെരുപൊലെഭൂവതുകണ്ടുവിസ്മയി ച്ചിടുഞെൻ-അന്തിയുമായി പടയും പിരിഞെതു-വി ന്നുടന്നൂരുഴെആരുപദം വെളിലാ-രാത്രികിലൊഴുമൂ ണ്ടു കിടന്നാരെ ധയൽ തീർത്തുഞെനൊടമ്മാച്ചുത്തെ വന്നുഞൻ. പാർത്ഥിവനന്ദനനായസുയൊധനപത്ഥ നം കൃഷ്ണനുമൊന്നിഞെതുക്കിലൊകുന്തികൾക്കുത്ത പക്ഷം ഇക്ഷിടത്തഞെൽ കണ്ടുവെർ തങ്കളക വെകിൽ ഒള്ളല്ലയർജ്ജുനനെമ്പന്നിശ്ചെതൻ കാക്കൽ വെള്ളിടുവതല്ലെ ഒരു സംശയം- എന്നുവ്രുവ തൻചെക മിച്ചാൽ പന്തിരണ്ടാംദിവസംകുരുസൈന്യവുംപ ന്തിരണ്ടാകിലും ചെയ്തവരുതിനല്ലി. ക്ലേച്ഛഗണ ങ്ങളും സംശപ്തകന്മാരുമാൽ വിളിച്ചാൽ പടക്കളംലർ ക്കാലെ. യുദ്ധതിന്നുതവിളിച്ചതെങ്കിലു പുത്രശിഷ്യ ര്ര അംകണ്ണൻ രക്ഷിനാൻ ഓർമ്മവർത്തൊരുത്തു തന്നതിരിച്ചവർ. കൂടവെപൊക്കിതുടരും പാർത്ഥ നും. ആചാര്യനും മഹാവ്യൂഹവും കൂട്ടതിന്നാമൊധ ന്നതിന്നുരച്ചുനിന്നിടുനാൻ പാഞ്ചാലനായ്ക്കുഷ്ട ദ്യുമ്നനെന്തമെചാഞ്ചല്ലമെന്നിയടുത്തുനിന്നുതെ രും ദ്രോണർജയിച്ചത കണ്ടിട്ടുകൌരവസേനയമാ ർത്തിലക്കിങ്ങിടുനാൻ.