Mahabharatam Kilippattu p9.4

p9.4

വാട്ടിമുഖം ദുരിയോധനസെന്ദ്രപുരമ്മോടി യതുകണ്ടു വീരൻ ഭഗദത്തൻ- പത്തുസഹസ്രം ഗജത്തിൻ ബലമുള്ള മത്തഗജത്തിൻ കഴുത്തി ൽക്കരെദിന്നൻ- അത്രബലമുള്ള വൃത്രരിജാ ഗ്രജൻ പത്താ നൂറാൽ പാഞ്ഞെത്തിയടുത്തുടൻ കുത്തുന്നതും കുതിയുമ്മൊത്തു ന്ന ഭീമൻ മെതിയെ ത്തുപൊരെത്ര ചുമത്തു തും- ഹസ്തിനാന്തി കൾ കുത്തിങ്ങിരി ക്കയും മസ്തകത്തെതലം കാണ്ടു ഭെദിക്കയും ചക്കന്തിരിക്കയും വലിച്ചുപാ ങ്ങിയുമഗ്രെ വരുമെന്നറുമുട്ടുമിക്കഴുതംപിങ്കെ ത്തനിലകഴച്ചുണെരുന്നതു ഇംവിവരങ്ങംപ്രകാരം കഴികെയും ഭാവം വരുമാറു ഭൂമിയിങ്കിൽകിഴുകംകൊ ണ്ടുതള്ളുമ്പൊഴുതു് to roll out of the way രണ്ടു കൈകയും- മണ്ഡേനട legs of elph കിടെക്കുകെ ദരസ്ഥലെ കുത്തിയുംപിൻൽപുറ മെയ്ച്ചുമങ്ങെകും പൃത്ഥീശനാം ഭഗദത്തനെതി രുന്നശത്രുങ്ങൽപൊടിച്ചുകന്നു കുടായ്ക്കയുംഅ പ്രതിമപ്രഭാവപ്രമണ്ഡന നാമഭ്രമാതംഗ്ഗിരൊ മണ്ണൊപമം സുപ്രതീകക്രമംകണ്ടുപാണ്ഡുതനൂജൻ അത്ഭുതംകൊണ്ടുനിഭ്രമന്തെടീനൻ- ഒ ത്തബലമുള്ളഭീമനമനും ബന്ധകൊപ ത്തൊടുകൂഡനടന്നപ്പൊൾ പൃത്ഥീകുലുങ്ങി നടുങ്ങി ജഗത്രയം- അണ്ണികളെഴു മലരിങ്കലെ ങ്ങുന്നു- യൊഗിപ്രതിയോഗി രണ്ടുജനങ്ങളും നമ്മിക്കെംമുറവു കാണിക്കുകെയൊആം- ചിത്രഞ്ചി ത്രം വിചിത്രം വിചിത്രമിത ആശ്ചര്യം ആശ്ചര്യംആ ശ്ചര്യം ഇത്ഥം പുഗഴുന്നശബ്ദവും വാ രണം മത്തനായെറെമലരുന്ന ശബ്ദവും ആറവാ രങ്ങളും കൊലാഹലങ്ങളും പെരുതുക്രിഷ്ണാ നിലവിളി ശബ്ദവും ഘോരഘോരം കെട്ടു ദു ന്നിമിത്തങ്ങളും പരമാക്കണ്ടു ഭയംപൂണ്ടു ഫല്ഗുനൻ പാരമഞ്ചാക്കാവടക്കന്ദിശി ക്കന്നു വാരിജലൊചനന്തന്നൊടുചൊല്ലിനാ ൻ. ഞാനും തിരിച്ചുടുള്ളിടിനാൻ മാധവൻ നഞ്ചൊടന്ദുരുത്തരദിക്കിന്നുവെറ്റിലറി ഞ്ഞു പെയ്യ്തു പെയ്യ്ത പെരുമഴവാരമമ്മാ ക്കെന്നറിഞ്ഞാലും. പൊരുതു ജയിക്കയൊകണ്ണ നം പാണ്ഡനം. പൊരിനെത്തൂത്തിരിഞ്ഞുതി ന്നിട്ടുവിൻ.