Mahabharatam Kilippattu p97

p97

പ്പൊന്നാറുവരുമത്രനെരം. നിക്കൊണ്ടുമിവിടെ യാട്ടുവെളം ഞങ്ങുക്കുള്ളതു പൊട്ടക്കുന്നു നി ന്തിരുവടിയുടെ തിരുമെടനിപന്നിടങ്കാറുതടു പെരികുണ്ടാഞ്ചാസമഖിലുണ്ടനിയെ. എന്നുതെ ക്ലൂതൃതിനിന്തി യദ്ധത്മജൻ- ഇന്ദ്രാദിദെവഗണമെ ന്നൊരുമെല്ലുഞെളിയദ്ധത്മനെ സ്വഗ്ഗതിന്ന വർകൊണ്ടുപൊയാർ- ചിന്മയനായ്ക്കിഷ്ണന്തൻ്റെ ഭക്തനല്ലൊ യുദ്ധദെവൻ്റെനിയോഗത്താലഞ്ജസാ മൊദ്ദാലംബരഗംഗാതന്നിൽ സ്നാനവും ചെയ്തുന ന്നായിദിവ്യവിഗ്രഹനായി സ്വഗ്ഗംപ്രാപിച്ചുപ്പൊ പ്പു സ്വപ്ന സാദ്ധ്യാദിഭ്രാതൃഗണത്തെക്കാനാപ്പുതൻ്റെ സദെന്മരെയും ദ്രൌപദിയെയും കണ്ടുദ്രുപതിക്കണ്ണ നെയും കണ്ടു സന്തോഷംപൂണ്ടിബാന്ധുക്കളൊഴപ്പി ററുദ്രുപദാദികളും കുന്തിനന്ദനന്തന്നെക്കണ്ടുസ ന്തൊഷംപൂണ്ടാർ യുദ്ധകണ്ണൻ തങ്ങുതങ്ങൾ ചെ യ്തൊരുനാനാകമ്മങ്ങളുടെ ഫലമൊടുങ്ങീടുവൊ ളുംസ്വഗ്ഗഭൊഗങ്ങളനുഭവിച്ചുവസിച്ചിതു- സൽഗുണ പാന്മാരായപാണ്ഡവാദികൾ പിന്നെയെല്ലാരുംതൻ്റെ തൻ്റെ കാരണത്തിങ്കൽ തന്നെനില്പിനമാരായ്ച്ചന്തി തിഷ്ഠരനിയോഗത്താൽ ശ്രീവൈശംപായനൻണ്ണത മജ്ജയന്തന്നൊടെ പ്പ്രമാദരപൂർവ്വമരുളിച്ചെയ്താനല്ലൊ.ശ്രീമഹാഭാരതമാക്കിടനൊരഞ്ചാംവെദശ്രീയെദ്ദ വ്യാസമുനിതാനരുൾചെയ്തതെല്ലാംസൂതൻമൃതശൌ