Tithyarka 4.p1.10

4.p1.10

yathā śivastathā viṣṇuryathā viṣṇustathā hyumā
umā yathā tathā gaṅgā catūrūpaṃ na bhidyate
viṣṇurudrāntaraṃ yacca śrīgauryorantaraṃ tathā
gaṅgāgauryyantaraṃ caiva yo brūte mūḍhadhīstu saḥ ||”
“aśvayukśuklanavamī kārttike dvādaśī tathā
tṛtīyā caitramāsasya tathā bhādrapadasya ca
phālgunasya tvamāvāsyā puṣyasyaikādaśī sitā
āṣāḍhasyāpi daśamī māghamāsasya saptamī
śrāvaṇasyāṣṭamī kṛṣṇā tathā''ṣāḍhī ca pūrṇimā
kārttikī phālgunī caitrī jyeṣṭhī pañcadaśī sitā
manvantarādayaścaitā dattasyā'kṣayakārakāḥ ||” iti
atra tathāśabdācchuklapadaṃ dvādaśītṛtīyayoranveti, apiśabdāt
siteti padasya daśamyāmapyanvayaḥ | maṇḍūkaplutinyāyena māghasaptamyāmapi tasyānavayaḥ kāryaḥ | etā manvādayaḥ śuklapakṣe paurvāhikyaḥ, kṛṣṇapakṣe āparāhnikyo grāhyāḥ,
“pūrvāhne tu sadā grāhyāḥ śuklā manuyugādayaḥ
daive karmaṇi pitrye ca kṛṣṇe caivāparāhnikāḥ ||” iti gāruḍāt
skānde—
“manvādau ca yugādau ca grahaṇe candrasūryyayoḥ
vyatīpāte vaidhṛtau ca tatkālavyāpinī kriyā ||” iti
kriyā snānadānādi karma | atrāpi śrāddhamuktaṃ tatraiva—
“kṛtaṃ śrāddhaṃ vidhānena manvādiṣu yugādiṣu
hāyanāni dvisāhasraṃ pitṝṇāṃ tṛptidaṃ bhavet ||” iti
tacca śrāddhaṃ malamāse sati māsadvaye'pi kāryam | taduktaṃ smṛticandrikāyām—
“manvādikaṃ tairthikañca kuryānmāsadvaye'pi ca |” iti
idaṃ śrāddhaṃ piṇḍarahitaṃ kāryamityuktaṃ kālādarśa—
“viṣuvāyanāsaṅkrāntimanvādiṣu yugādiṣu
vihāya piṇḍanirvvāpaṃ sarvaṃ śrāddhaṃ samācaret ||” iti
viṣuvasaṃkrāntiśrāddhamayanasaṃkrāntiśrāddhañca | viṣuvasaṃkrāntī dve