Tithyarka 4.p1.11

4.p1.11

ayanasaṃkrāntī ca dve | atra prasaṅgāllabdhāvasareṇa saṅkrāntayo nirṇīyante | nāgarakhaṇḍe—
“raveḥ saṃkramaṇaṃ rāśau saṃkrāntiriti kathyate
snānadānajapaśrāddhahomādiṣu mahāphalam ||” iti
saṃkrāntisaṃjñā uktā vasiṣṭhena—
“ayane dve viṣuve dve catasraḥ ṣaḍaśītayaḥ
catasro viṣṇupadyaśca saṃkrāntyo dvādaśa smṛtāḥ
jhaṣakarkaṭasaṃkrāntī dve tūdagdakṣiṇāyane
viṣuvatī tulāmeṣau tayormadhye tato'parāḥ ||”
tayormadhye'yanaviṣuvatormadhye | tathā—
“kanyāyāṃ mithune mīne dhanuṣyapi ravergatiḥ
ṣaḍaśītimukhī proktā ṣaḍaśītiguṇā phale
vṛṣavṛścikakumbheṣu siṃhe caiva yadā raviḥ
etadviṣṇupadaṃ nāma viṣuvādadhikaṃ phalam”|| iti
ṛkṣabhedenāsāṃ nāmāntarāṇyuktāni jyotiḥśāstre—
“mandā dhruveṣu vijñeyā mṛdau mandākinī tathā
kṣiprre dhvāṅkṣīṃ vijānīyādugre ghorā prakīrtitā
carairmahodarī jñeyā krūrairṛkṣaiśca rākṣasī
miśritā caiva nirdiṣṭā miśritarkṣaiśca saṃkrame”
“sūrye ghorā vidhau dhvāṅkṣī bhaumavāre mahodarī
budhe mandākinī nāma mandā surapurohite
miśritā śukravāre syād rākṣasī syācchanaiścare” | iti
“saṃkrāntau yāni dānāni havyakavyāni dātṛbhiḥ
tāni nityaṃ dadātyarkaḥ punarjanmani janmani
ravisaṃkramaṇe prāpte na snāyād yastu mānavaḥ
sapta janmāni rogī syād nirdhanaścaiva jāyate ||”
“meṣasaṃkramaṇe bhānormeṣadānaṃ mahāphalam
vṛṣasaṃkramaṇe dānaṃ gavāṃ proktaṃ tathaiva ca
vastrānnapānadānāni mithune vihitāni tu
ghṛtadhenupradānaṃ tu karkaṭe viśasyate
sasuvarṇaṃ pātradānaṃ siṃhe ca vihitaṃ sadā
kanyāpraveśe vastrāṇāṃ surabhīṇāṃ tathaiva ca
tulāpraveśe dhānyānāṃ bījānāmeva cottamam