Madanaparijata 9.3-2.p1.26

9.3-2.p1.26

māsānumāsikaṃ pratimāsabhavamataeva nityaṃ piṇḍapitṛyajñaścānāhitāgnerapi karttavyaḥ | āpastambenāhitāgneḥ piṇḍapitṛyajñaṃ vidhāya evamanāhitāgnerityanena vākyenānāhitāgnerapyatideśāt | ata āhitāgnergṛhyāgneśca dvayorapyanvādhānapiṇḍapitṛyajñadarśaśrāddhāni karttavyāni tānyekasmindine pūrvoktavacanānniṣpādyānīti siddham | athāparāhnakālaḥ | dvidhā tridhā
pañcadhā daśadhā coditasyāhno bhāgaṃ vibhajanti
skandapurāṇe
āvarttanāttu pūrvāhnaḥ hyaparāhnastataḥ paraḥ
śātātapaḥ
pūrvāhno madhyāhno'parāhnaḥ | pūrvāhno devānāṃ madhyāhno
manuṣyāṇāmaparāhnaḥ pitṝṇāmiti
vyāsaḥ
muhūrttatritayamprātastāvaccaiva ca saṅgavaḥ
madhyāhnastrimuhūrttaḥ syādaparāhnaśca tādṛśaḥ
sāyāhnastrimuhūrttaḥ syātsarvvakarmsu garhitaḥ
vyāsaḥ
raudraścaivañca maitraśca tathāca sāvaṭaḥ smṛtaḥ
sāvitraśca jayantaśca gāndharvvaḥ kutapastathā
rauhiṇaśca viriñciśca vijayo nairrṛtastathā
māhendro vāruṇaścaiva bhaṭaḥ pañcadaśaḥ smṛtaḥ || iti
pūrvvāhne cedamāvāsyā nāparāhve bhavedyadi
bhūtaviddhaiva sā grāhyā pitṛkāryye tu sarvvadā
pratipadyapyamāvāsyā pūrvvāhlavyāpinī yadi
bhūtaviddhaiva sā kāryā pitrye karmmaṇi sarvvadā
pūrvāhnavyāpinī aparāhnaṃ na vyāpnotītyarthaḥ | anvādhānaṃ
piṇḍapitṛyajño'pi bhūtaviddhāyāmeva
dvitīyā trimuhūrttā cetpratipadyāparāhikī
anvādhānaṃ caturddaśyāmiti
vṛddhaśātātapasmaraṇāt | amāvāsyāyāmaparāhne piṇḍapitṛyajña
iti amāvāsyā sambandhāparāhrasyaivāśvalāyanena pitṛyajñāṅgatvavidhānāt | nanu cāpastambenāmāvāsyāyāṃ yahaścandramasaṃ na