Madanaparijata 9.3-2.p1.27

9.3-2.p1.27

paśyatītyupakramyāparāhnakālaṃ piṇḍapitṛyajñāṅgatvena vidhāyādhivṛkṣaṃ sūrye ceti kālāntaramapi vihitamataḥ aparāhnānusāreṇa
śrāddhakālanirṇayaḥ kathamiti ceducyate | sāgnikasya jīvatpitṛkasya daivātpituḥ piṇḍapitṛyajñakālo'parāhne vyatikrāntastadādhivṛkṣasūryo'pi kālāṅkamiti vidhīyate | yuktañcaitat kevalaṃ
piṇḍapitṛyajñe'dhikriyate na darśaśrāddhe tasmāttasya sa kālaḥ
pramītapitṛkasya darśaśrāddhe'pyadhikāraḥ tacca piṇḍapitṛyajñānantarameva tathācādhivṛkṣasūrye piṇḍapitṛyajñakaraṇe sandhyāyāṃ rātrau
darśaśrāddhaṃ prasajyeta tacca niṣiddham | tasmātpūrvokta eva viṣayaḥ
svīkāryyaḥ yadā pratipadyevāparāhvikī na caturddaśyāḥ tadā pratipadviddhaiva | yadāha
hārītaḥ
aparāhnaḥ pitṝṇāntu yāparāhvānuyāyinī
sā grāhyā pitṛkāryyaṃ tu na pūrvāhṇānuyāyinī
madhyāhnātparato yatra caturddeśyanuvarttate
sinīvālī tu sā jñeyā pitṛkāryyeṣu niṣphalā
kārṣṇājiniḥ
bhūtaviddhāmamāvāsyāṃ mohādajñānato'pi vā
śrāddhakarmmaṇi ye kuryusteṣāmāyuḥ prahīyate
sinīvālī dvijairgrādyā sāgnikaiḥ pitṛkarmmaṇi
strībhiḥ śūdraiḥ kuhūgrrāhyā tathā cānagnikairdvijaiḥ
caturddaśīcaturyāme amā yatnena dṛśyate
śvo bhūte pratipattatra bhūte kavyādikī kriyā
dṛṣṭacandrā sinīvālī naṣṭacandrā kuhurmatā
sinīvālī kuhuścaiva śrutyukte pitṛkarmmaṇi
syātāṃ te yadi madhyāhnācchrāddhaṃ tatra kathaṃ bhavet
tithikṣaye sinīvālī tithivṛddhau kuhurmatā
sāmye'pi ca kuhurjñeyā vedavedāṅgavedibhiḥ
graho nyāyya iti nyāyenānekānugrahasya nyāyyatvāt | tathāca
parvvatṛtīyāṃśānuṣṭhānaprāptau na virodhaḥ evañca parvvatṛtīyāṃśe