Smrititattva 1.p2.90

1.p2.90

sinovālo caturdaśīyuktāmāvāsyā vyastāpi praśastā evamanyatrāpi vāraviśiṣṭavidhau na yummādaraḥ niravakāśatvena saṃśayāyogāt | etacca maunamaraṇodayamārabhya snānaparyyantaṃ na tu
snāna kālamātre | tatra “uccāre maithune caiva prastrāve dantadhāvane | snāne bhojanakāle ca ṣaṭ‌su maunaṃ samācaret” || iti
skāṇḍena tasya tasya sāmānyataḥ prāptatvāt uccāre purīṣotsarge
smṛtiḥ | “karatoyājalaṃ prāpya yadi somayutākuhaḥ | aruṇodayavelāyāṃ sūryyagrahaṇaśataiḥ samāṃ” || snānamantraḥ | “karatoye sadā nīre sarit śreṣṭhe suviśrute | pauṇḍrān plāvayase
nityaṃ pāpaṃ hara karodbhave”|| pauṇḍrān deśa viśeṣān | marīciḥ
“māse nabhasyamāvāsyā tasyāṃ darbhacayo mataḥ | ayātayāmāste
darbhā viniyojyāḥ punaḥ punaḥ” || atra “darbhāḥ kṛṣṇājinaṃ
mantrā brāhmaṇā haviragnayaḥ | ayātayāmānyetāni niyojyāni punaḥ punaḥ” || iti gṛhyapariśiṣṭavacanenaiva siddhau
śrāvaṇāmāvāsyāyā upādānaṃ “vārṣikāṃścaturo māsānnāharet
kuśamṛttikāḥ | ādadīta tvabhāve'pi sadyo yasyopayojanam”
iti saṃvatsarapradīpadhṛta śivarahasyoyasyāpavādakamiti | vidyākara dhṛtam | “saṃgrahādvatsaraṃ yāvat śuddhiḥ syāddikṣubarhiṣām
tataḥ paraṃ na gṛhlīyāt japādau yajñakarmaṇi” || . saṃvatsarapradīpe
“amāvāsyāntu kanyārke tīrthaprāptau tathā nṛpa | kṛtvā śrāddhaṃ
vidhānena dadyāt ṣor̤aśa piṇḍakam” || vāyupurāṇoya tat
prayogo yathā | ūnaviṃśati dāsyamānapiṇḍasthānāni yathā