Tirthaprakasha 1.p27.2

1.p27.2

iti vāyupurāṇavacane pracuraśākādinā śākāṣṭakādiśrāddhaṃ kāryyamiti tātparyeṇa yathā tṛtīyāyāḥ prācuryyabodhakatvaṃ tathātrāpi sambhavāt | na ca tatrāpi kevalaśākādinā śrāddhamastu kiṃ naśchinnamitivācyam | navodake navānne ca gṛhapracchādane tathā | pitaraḥ spṛhayantyannamaṣṭakāsu maghāsu ca || itivacanavirodhāt | anena vacanenāṣṭakāyāmapyannavidhānāt | yadi ca tatra śākaśabdasya viśeṣaparatvaṃ na ca tatra vṛttyantarāpekṣā sāmānyaśaktyaiva viśeṣaparatve nirvāhāt na ca tṛtīyāyāḥ prācurye lakṣaṇeti, tadā prakṛte'pi dīyatāṃ dṛṣṭiḥ| kiñca śeṣamannaṃ kva deyamityanujñāgrahaṇadarśanādapi na kevalasarpiṣā śrāddham | tathā cabrahmapurāṇam - sa tānāha punaḥ śeṣaṃ kva deyaṃ cānnamityapi | iṣṭebhyo dīyatāmetaditi taṃ pravadanti te || iti | api ca “āmā vājasya prasavo jagamyāt” ityādisantraliṅgādapyannāśyakatvam | vājasya annasya dattasya prasavaḥ phalaṃ mā māṃ ājagamyāt punaḥ punarāgacchedityarthāt | na cāsya pārvaṇavikṛtitvādannaśabde ūhaḥ, tṛtīyāyāḥ karaṇatāmātrabodhakatvenopapattau ūhakalpane mānābhāvāt | api catilairvrīhiyavairmāṣairadbhirmūlaphalena vā | dattena māsaṃ prīyante vidhivat pitaro nṛṇām || iti vacanātkevalatilaiḥ kevalajalenāpi śrāddhaṃ syāt | sarvatra na nirapekṣasādhanatvaṃ tṛtīyārtha iti cet, prakṛte'pi tulyam | tīrthayātrāsamārambhe tīrthātpratyāgame'pi ca | vṛddhiśrāddhaṃ prakurvīta bahusarpiḥsamanvitam || itihalāyudhadhṛtakūrmapurāṇācca bahughṛtayuktānranaiva śrāddhaṃ kāryamiti ke cit |