Tirthaprakasha 4.p284.3

4.p284.3

evaṃ ca śīkagrāmasthārantukarāmahradānāmantarāle kiṃcidūnacatvāriṃśatkrośaparimitā kṣetrasya dakṣiṇamaryādā | rāmahradebhyaścottarādiśi catvāriṃśatkrośopari vahavagrāme'rantukayakṣaḥ| evaṃ ca paścimāyāmapi rāmahradārantukayorantarāle catvāriṃśatkrośaparimitā kṣetramaryādā| rāmahradebhyo'dhikamapi paścimabhāge kṣetramānamasti | anyathā dakṣiṇamaryādāyā daśayojanātmakatānupapatteḥ | parantu prācīnānāṃ tatra tathāvyavahārābhāvādidānīntairapi rāmahradādagre kṣetratvena na vyavahriyate iti | vidiṅmaryādāgrahaṇārthaṃ “macakrukasya”ityuktam | sa ca lokaprasiddhyā grāhyaḥ | pitāmahasyottaravediḥ, gayāprayāgapuṣkaravirajāpekṣayā uttarā uttaradiksthā utkṛṣṭā vā vedirityarthaḥ | āsamantāditi | samantāt sarvadikṣu ā abhivyāpya | pañca pañca cetyanena daśayojanātmakaṃ kṣetramiti gamyate | brahmasarastu rantukādyupalakṣitaṃ kṣetrasyeśānakoṇe tiṣṭhati | nanu pādau brahmasaraḥ puṇyaṃ tato rāmahradaḥ smṛtaḥ | ityanena rāmahradabrahmasarasoraikyaṃ gamyate | na ca tat saṃmbhavati | rāmahradānāṃ nairṛtakoṇe sattvādasya ceśānakoṇe vṛtteriti cet, na | tatra brahmasarorāmahradānāṃ śaktyā lakṣaṇayā vā samastakurukṣetraparatvāt | atha sannihatasaromāhātmyam | gatvā tu śraddhayā yuktaḥ snātvā sthāṇumahāhrade