Vratakhanda 109.p1.2

109.p1.2

ye tvāṃ puṣpādibhirdevoṃ pūjayiṣyanti mānavāḥ
dine'smiṃmāṃ mahābhāgā tavotsaṅge vyavasthitām
dāsyanti ye niśīthe'rghyaṃ rohiṇyā sahite vidhau
rohiṇyā sahitaṃ cenduṃ kṛtvā raupyamayaṃ budhaḥ
dvādaśāṅgulavistāraṃ tatrārghyaṃ sanniveśayet
suvarṇena kṛte pātre rājate vā narottama
sarvvān kāmānavāpnoti iha loke parata ca
śaṅke toyaṃ samādāya sapuṣpaphalakāñcanam
jānubhikāṃ dharāṃ kṛtvā candrāyarghyaṃ
nivedya lokānāmupakārakam
anavatvapadaṃ sadyaḥ pumān saṅkīrttanādapi
kṛṣṇāṣṭamyāṃ mārgaśīrṣe dāmpatyaṃ darbhanirmitam
anaghaṃ vānaghoñcaiva bahuputraiḥ samanvitam
sthāpayitvā śubhe deśe gomayenānulepite
snātvā samarcayet puṣpaiḥ sugandhaiścānulepanaiḥ
ṛgvedenoktamantraiśca daṇḍakaṃ manasā smaran
anaghaṃ vāsudevantu patnī tasyāsthisambhavā
pradyumnādiputravarga harivaṃśe yathoditam
oṃ atodevā avantva|di mantrāḥ proktā dvijātiṣu
namaskāreṇa mantreṇa strīśūdrāṇāṃ yudhiṣṭhira
kālodbhavaiḥ phalaiḥ kandaiḥ bhṛṅgāraistu navaiḥ śubhaiḥ
śṛṅgāraṃ kalaśaḥ
virūḍhadhānyairdhūpaiśca dīpairgandhaiḥ sudhūpakaiḥ
tato dvijān bhojayitvā suhṛtsambandhibāndhavān
teṣāṃ madhyeṣu dṛḍhavāganaghavratapāragaḥ
bhuktāvasāne gṛhṇīyāt kiñcidekaṃ mahāvratam
idaṃ jīvan na haniṣye satyaṃ satyaṃ mayoditam
varṣamekaṃ tataḥ kṛtvā idaṃ tadanaghaṃ smṛtam
rātrau prekṣaṇikaṃ kāryaṃ naṭanarttaka gāyakaiḥ
prabhāte ca navamyāñca toyamadhye visarjayet
evaṃ yaḥ kurute pārtha varṣe varṣe'naghārccanam
bhaktyā paramayā yuktaḥ saevānagha ucyate
iha kīrttimavāpyoccaiḥ mṛtoyāti hareḥ padam
ārogyaṃ saptajanmāni putrapautraiḥ samanvitaḥ