Akananuru 1: The row of bull elephants

1

வண்டுபடத் ததைந்த கண்ணி, ஒண்கழல்,
உருவக் குதிரை மழவர் ஓட்டிய
முருகன் நற்போர் நெடுவேள் ஆவி,
அறுகோட்டு யானைப் பொதினி யாங்கண்,
சிறுகா ரோடன் பயினொடு சேர்த்திய
கல்போற் பிரியலம் என்ற சொல்தாம்
மறந்தனர் கொல்லோ - தோழி!-சிறந்த
வேய்மருள் பணைத்தோள் நெகிழச் சேய் நாட்டுப்
பொலங்கல வெறுக்கை தருமார்-நிலம்பக
அழல்போல் வெங்கதிர் பைதறத் தெறுதலின்,
நிழல் தேய்ந்து உலறிய மரத்த; அறை காய்பு,
அறுநீர்ப் பைஞ்சுனை ஆமறப் புலர்தலின்
உகுநெல் பொரியும் வெம்மைய; யாவரும்
வழங்குநர் இன்மையின் வௌவுநர் மடிய
சுரம்புல் லென்ற ஆற்ற; அலங்கு சினை
நாரில் முருங்கை நவிரல் வான்பூச்
சூரலம் கடுவளி எடுப்ப, ஆருற்று,
உடைதிரைப் பிதிர்வின் பொங்கி, முன்
கடல்போல் தோன்றல - காடு இறந்தோரோ?

Has he forgotten his word, saying, "We shall not part, like the stone / joined with adhesive by the small craftsman in Potini / with six-tusked elephants, belonging to Neduvēḷ Āvi, / of goodly battles, resembling Murukaṉ, who routed the Maḻavar warriors / with bright anklets, dense chaplets that bees surround, and handsome horses" / —O tōḻi!—leaving for a far country to bring wealth of golden vessels, / so that my bamboo-like swelling shoulders, rich in excellence, grow thin?
Because the fierce-rayed sun, like fire, scorches so that moisture is destroyed and the ground splits, / the trees have withered as their shade diminished;
because the fresh rocky pools whose water ceased are dry, having become completely scorched on hot rocks, / the heat is so fierce it parches fallen grain;
with no travellers passing, the plunderers grow faint; / the pathways across the arid wilderness are desolated;
and the white, dense flowers of the fiberless drumstick tree from shaking branches, / lifted by the whirling strong wind, rise and swirl / like the spray of breaking waves, / appearing beforehand like an ocean—to that forest has he gone?