Akananuru 101

101

அம்ம வாழி, தோழி! 'இம்மை
நன்றுசெய் மருங்கில் தீதுஇல்' என்னும்
தொன்றுபடு பழமொழி இன்றுபொய்த் தன்றுகொல்?-
தகர்மருப்பு ஏய்ப்பச் சுற்றுபு சுரிந்த
சுவல்மாய் பித்தைச் செங்கண் மழவர்
வாய்ப்பகை கடியும் மண்ணொடு கடுந்திறல்
தீப்படு சிறுகோல் வில்லொடு பற்றி,
நுரைதெரி மத்தம் கொளீஇ, நிரைப் புறத்து,
அடிபுதை தொடுதோல் பறைய ஏகிக்,
கடிபுலம் கவர்ந்த கன்றுடைக் கொள்ளையர்,
இனம்தலை பெயர்க்கும் நனந்தலைப் பெருங்காட்டு,
அகல் இரு விசும்பிற்கு ஓடம் போலப்,
பகலிடை நின்ற பல்கதிர் ஞாயிற்று
உருப்பு அவிர்பு ஊரிய சுழன்றுவரு கோடைப்
புன்கான் முருங்கை ஊழ்கழி பன்மலர்,
தண்கார் ஆலியின், தாவன உதிரும்,
பனிபடு பன்மலை இறந்தோர்க்கு,
முனிதகு பண்புயாம் செய்தன்றோ இலமே!

Listen, my friend! May you live long!
Has the ancient proverb, 'He who does good in this life
suffers no evil,' proved false today? —
Red-eyed Maḻavar warriors with curly, unkempt tufts
falling over their shoulders like ram horns,
carrying fierce bows with small fire-tipped arrows,
and earth that stops weapon-thrusts,
whirl their foaming churning-sticks on the herd's flanks,
wearing away their foot-covering leather sandals as they march,
and seizing the calves to raid the guarded pastures,
raising the gathered herd through the wide, expansive forest,
where, like a boat in the vast dark sky,
the many-rayed sun halts at midday,
and the whirling, scorchingly hot summer wind
causes the aged, falling blossoms of the low-forest muruṅkai
to drop in heaps like cold winter hailstones —
though he crossed those many dewy mountains,
we have done no fault worthy of resentment!