Akananuru 108

108

புணர்ந்தோர் புன்கண் அருளலும் உணர்ந்தோர்க்கு
ஒத்தன்று மன்னால்! எவன்கொல்? முத்தம்
வரைமுதற் சிதறிய வைபோல், யானைப்
புகர்முகம் பொருத புதுநீர் ஆலி
பளிங்குசொரி வதுபோற் பாறை வரிப்பக்,
கார்கதம் பட்ட கண்அகன் விசும்பின்
விடுபொறி ஞெகிழியிற் கொடிபட மின்னி,
படுமழை பொழிந்த பானாட் கங்குல்,
ஆர்உயிர்த் துப்பின் கோள்மா வழங்கும்
இருளிடைத் தமியன் வருதல் யாவதும்
அருளான் - வாழி தோழி!- அல்கல்
விரவுப்பொறி மஞ்ஞை வெரீஇ அரவின்
அணங்குடை அருந்தலை பைவிரிப் பவைபோற்,
காயா மென்சினை தோய நீடிப்
பல்துடுப்பு எடுத்த அலங்குகுலைக் காந்தள்
அணிமலர் நறுந்தாது ஊதும் தும்பி
கைஆடு வட்டின் தோன்றும்
மைஆடு சென்னிய மலைகிழ வோனே!

Pitying the distress of those joined [in love] is indeed / fitting for those who understand! What is this? Like pearls / scattered at the mountain’s base, hailstones of fresh water / striking the speckled face of an elephant, / streak the rocks as if spilling crystal. / In the wide sky where the rage of the rainy season has fallen, / lightning flashes like creeper-flames from a firebrand releasing sparks; / in the midnight when driving rain poured, / amidst darkness where prowling beasts of unyielding strength roam, / he comes alone, without showing any mercy at all— / may you live, my friend!— / frightened by the peacock of mingled spots, like the snake / spreading its hood with its tormenting, dreadful head, / stretching high to touch the tender branches of the kāyā, / in the swaying clusters of the gloriosa lily raising many ladles, / the bee that drinks the fragrant pollen of the lovely flowers / appears like a game-piece moved by hand, / on the cloud-veiled peak of the lord of the mountain!