Akananuru 118

118

கறங்குவெள் அருவி பிறங்குமலைக் கவாஅன்,
தேங்கமழ் இணர வேங்கை சூடித்,
தொண்டகப் பறைச்சீர்ப் பெண்டிரொடு விரைஇ,
மறுகில் தூங்கும் சிறுகுடிப் பாக்கத்து,
இயல்முருகு ஒப்பினை, வயநாய் பிற்பட
பகல்வரின் கவ்வை அஞ்சுதும்; இகல்கொள,
இரும்பிடி கன்றொடு விரைஇய கயவாய்ப்,
பெருங்கை யானைக் கோள்பிழைத்து, இரீஇய
அடுபுலி வழங்கும் ஆர்இருள் நடுநாள்
தனியை வருதல் அதனினும் அஞ்சுதும்;
என்ஆ குவள்கொல் தானே? பல்நாள்
புணர்குறி செய்த புலர்குரல் ஏனல்
கிளிகடி பாடலும் ஒழிந்தனள்;
அளியள் தான்,நின் அளி அலது இலளே!

On the slope of the towering mountain with roaring white waterfalls,
wearing clusters of sweet-smelling kino blossoms,
mingling with the women to the beat of the toṇṭaka drum,
in the small hamlet where people dance in the street,
you resemble Murukaṉ in form, with powerful hounds behind you;
if you come by day, we fear the village gossip.
And if you come alone in the pitch darkness of midnight,
when the murderous tiger prowls, having failed to seize
the great-trunked elephant with cavernous mouth that mingles with its dark cow and calf,
we fear that even more!
What will become of her? She has even abandoned
her bird-chasing songs in the ripening-eared millet field
where many a day you made a tryst.
She is to be pitied; she has no grace other than yours!