Akananuru 120

120

நெடுவேள் மார்பின் ஆரம் போலச்,
செவ்வாய் வானம் தீண்டி மீன் அருந்தும்
பைங்காற் கொக்கினம் நிரைபறை உகப்ப,
எல்லை பைப்பய கழிப்பிக், குடவயின்
கல்சேர்ந் தன்றே, பல்கதிர் ஞாயிறு -
மதர்எழில் மழைக்கண் கலுழ, இவளே
பெருநாண் அணிந்த நறுமென் சாயல்
மாண்நலம் சிதைய ஏங்கி, ஆனாது
அழல்தொடங் கினளே - பெரும;- அதனால்
கழிச்சுறா எறிந்த புண்தாள் அத்திரி
நெடுநீர் இருங்கழி பரிமெலிந்து அசைஇ,
வல்வில் இளையரொடு எல்லிச் செல்லாது
சேர்ந்தனை செலினே சிதைகுவது உண்டோ -
பெண்ணை ஓங்கிய வெண்மணற் படப்பை
அன்றில் அகவும் ஆங்கண்
சிறுகுரல் நெய்தல்எம் பெருங்கழி நாட்டே!
2. மணிமிடை பவளம்

Like the pearl necklace across the chest of Neṭuvēḷ, / touching the red-glowing sky, flocks of green-legged storks / fly rising in an orderly row after feeding on fish, / gently passing the day's limit, and towards the west / the many-rayed sun has reached the mountain— / her proud, beautiful, cool rain-eyes weeping, / lamenting the ruin of her great beauty and sweet, soft grace / adorned with vast modesty, without ceasing / she has begun to burn with grief, O lord! / Therefore, with your mule whose hooves were wounded when struck by an estuary shark, / slackening its pace and resting in the deep waters of the dark backwater, / rather than departing at night with young warriors of strong bows, / what would be harmed if you stayed and departed later?— / in our country of great backwaters with small-clustered neytal, / where the anril cries out / on the white-sand garden where palmyra trees rise high!
2. Maṇimiṭaipavaḷam