Akananuru 121: Coral interspersed with gems

121

நாம்நகை யுடையம் நெஞ்சே!- கடுந்தெறல்
வேனில் நீடிய வானுயர் வழிநாள்,
வறுமை கூரிய மண்நீர்ச் சிறுகுளத்
தொடுகுழி மருங்கில் துவ்வாக் கலங்கல்
கன்றுடை மடப்பிடிக் கயந்தலை மண்ணிச்
சேறுகொண் டாடிய வேறுபடு வயக்களிறு
செங்கோல் வாலிணர் தயங்கத் தீண்டிச்
சொறிபுறம் உரிஞிய நெறியியல் மராஅத்து
அல்குறு வரிநிழல் அசைஇ, நம்மொடு
தான்வரும் என்ப, தடமென் தோளி-
உறுகண மழவர் உருள்கீண் டிட்ட
ஆறுசெல் மாக்கள் சோறுபொதி வெண்குடைக்
கணைவிசைக் கடுவளி எடுத்தலின், துணைசெத்து
வெருளேறு பயிரும் ஆங்கண்,
கருமுக முசுவின் கானத் தானே.

We have reason to laugh, O heart!—In the days when the sky rises dry, / the fierce summer heat prolonged, / in the small pool of muddy water sharpened by drought, / in the scooped pit at the edge, a different, strong bull elephant / washes the soft head of its young-bearing gentle cow elephant in the undrinkable mud / and bathes in the mire, / then rubs its itching back against a bur-flower tree of gnarled nature, / touching it so that its red-stemmed, pale clusters sway; / resting in its fading, dappled shade, / she will come with us, they say—she of broad, soft shoulders— / in the forest of black-faced langurs / where, as the fierce wind with arrow-swift force lifts / the white umbrella of food bundles belonging to wayfarers / whom cruel-natured Maḻavar pierced with wheels, / the frightened male monkey calls out to its mate, mistaking it [for an eagle].